Berita Film Indonesia

Berita Film Indonesia (secara rasmi disingkat sebagai BFI) merupakan syarikat penerbitan filem pertama milik kerajaan Indonesia. BFI telah ditubuhkan secara rasmi pada 6 Oktober 1945, selepas tentera pendudukan Jepun menyerah kalah, dengan menggunakan peralatan dan studio yang sama dengan studio Jepun Nippon Eigasha. Syarikat itu, di bawah RM Soetarto dan Rd Ariffien, tidak lama lagi terpaksa meninggalkan Jakarta untuk Surakarta dan kemudian Yogyakarta kerana revolusi yang sedang berlangsung terhadap bekas penjajah Belanda. Selepas Belanda mengiktiraf kemerdekaan Indonesia pada Disember 1949, BFI telah digabungkan dengan Regerings Filem Bedrijf milik Belanda.

Berita Film Indonesia
Perbadanan milik kerajaan
IndustriFilem
NasibBergabung bersama Regerings Film Bedrijf
PenggantiPerusahaan Pilem Negara
DitubuhkanJakarta, Indonesia (6 Oktober 1945 (1945-10-06))
Dibubarkan1950 (1950)
Ibu pejabatBatavia, Hindia Timur Belanda
Tempat dibekalkan
Indonesia
Perancang utama
KeluaranWarta filem dan dokumentari

Warta filem berita dan dokumentari yang dihasilkan oleh BFI merangkumi pelbagai peristiwa dalam sejarah Indonesia dan telah digunakan semula untuk kerja-kerja selanjutnya. Pada tahun 1985 sejarah syarikat telah didramatisasikan sebagai Filem dan Peristiwa oleh Usman Effendy.

SejarahSunting

 
Salah seorang Wong bersaudara, bekerja untuk BFI. Logo BFI kelihatan di latar belakang.

Semasa pendudukan Jepun di Hindia Belanda, Jepun memeruntukkan Multi Film milik etnik Cina untuk menubuhkan syarikat produksi filem Nippon Eigasha di Jakarta, ibu negara koloni. Ini termasuk semua peralatan Multi Filem, dengan yang Nippon Eigasha menghasilkan satu filem yang diketengahkan - Berdjoang (1943) - enam filem pendek, dan beberapa filem berita. Semuanya ialah alam propagandik.[1]

Sehari selepas Presiden Sukarno mengisytiharkan kemerdekaan Indonesia pada 17 Ogos 1945, beberapa pekerja asli Indonesia Nippon Eigasha membentuk Berita Film Indonesia (BFI), mengambil kamera jenama Evemo dan beberapa gulung filem.[2] Kawalan Nippon Eigasha secara rasmi dipindahkan ke Kementerian Penerangan daripada kerajaan Indonesia, di bawah Menteri Penerangan Amir Syarifuddin pada 6 Oktober 1945, sebelum penerbitan Jepun. Usaha mengekalkan BFI nama dan diketuai oleh R. M. Soetarto dan Rd Ariffien. Soetarto pernah menjadi Timbalan Pengarah Nippon Eigasha semasa penjajahan,[3][4] manakala Ariffien telah mengarahkan lima filem sebelum dan semasa pendudukan, termasuk Berdjoang.[5]

BFI tidak lama lagi mula mengeluarkan filem berita dan dokumentari.[3] Walau bagaimanapun, apabila kuasa-kuasa Belanda dan British bersekutu menduduki Jakarta pada November 1945, BFI dan tenaga kerja mula bekerja di luar hospital; studio diduduki oleh Belanda dan menempatkan dua syarikat penerbitan: Regerings Filem Bedrijf milik negara (RFB) dan South Pacific Film Corp milik persendirian. Menjelang Disember, bagaimanapun, keadaan telah berkembang tidak selamat dan BFI telah berpindah ke Surakarta, Jawa Tengah, dan kemudian Yogyakarta.[3][6] BFI ialah salah satu daripada banyak syarikat, termasuk kerajaan negara, yang memindahkan Jakarta dan berpindah ke Yogyakarta dalam tempoh ini.[7]

Di Yogyakarta, Soetarto, Ariffien, dan anak mereka, termasuk saudara Soeharto Soetarto dan jurukamera Sutan Nazar, terus usaha mereka untuk merakam peristiwa bersejarah.[8] Kerana revolusi kebangsaan yang berterusan, bekalan adalah terhad, termasuk stok filem.[9]

Selepas Belanda mengiktiraf kemerdekaan Indonesia pada Disember 1949, kerajaan Indonesia yang memperoleh RFB. RFB dan BFI kemudiannya digabungkan ke dalam Perusahaan Pilem Negara, kemudiannya dinamakan Perusahaan Filem Negara (PFN). Pekerja BFI ditempatkan di Yogyakarta kembali ke Jakarta untuk bekerja di PFN.[6] Syarikat itu dinamakan semula Perum Penghasilan Filem Negara, masih diperbadankan pada tahun 2012 tetapi telah menjadi aktif dan mungkin menghadapi pembubaran.[10]

LegasiSunting

Sepanjang kewujudannya BFI menerbitkan 13 filem berita dan dokumentari mengenai peristiwa termasuk Pemberontakan Madiun 1948 Operasi Produk, Operasi Kraai, dan Perjanjian Linggadjati dan Renville. Kerja-kerja ini adalah asas daripada beberapa orang-orang yang kemudian, yang dikemukakan semasa awal tahun 1950-an, berikutan tindakan Indonesia semasa revolusi negara.[6] Mereka juga telah disusun pada dokumentari Indonesia Berjuang demi Kebebasan pada 1951, diagihkan kepada Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu.[3] Akaun separuh fiksyen BFI telah dibentangkan pada tahun 1985 menerusi filem Usman Effendy Filem dan Peristiwa.[11]

RujukanSunting

Sumber petikanSunting

  • "Berita Film Indonesia". Encyclopedia of Jakarta. Jakarta City Government. Diarkib daripada yang asal pada 2 December 2012. Dicapai pada 2 December 2012. Parameter |deadurl= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  • Biran, Misbach Yusa (2009). Sejarah Film 1900–1950: Bikin Film di Jawa. Jakarta: Komunitas Bamboo working with the Jakarta Art Council. ISBN 978-979-3731-58-2.
  • Danujaya, Budiarto; Tjasmadi, Mohammad Johan (1992). Layar Perak: 90 Tahun Bioskop di Indonesia. Jakarta: Gramedia. OCLC 28028443.
  • "Film dan Peristiwa". filmindonesia.or.id. Jakarta: Konfidan Foundation. Diarkib daripada yang asal pada 2 December 2012. Dicapai pada 2 December 2012. Parameter |deadurl= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  • "Rd Ariffien". filmindonesia.or.id. Jakarta: Konfidan Foundation. Diarkib daripada yang asal pada 30 September 2012. Dicapai pada 30 September 2012. Parameter |deadurl= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  • "RM Soetarto". filmindonesia.or.id. Jakarta: Konfidan Foundation. Diarkib daripada yang asal pada 2 December 2012. Dicapai pada 2 December 2012. Parameter |deadurl= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  • Sen, Krishna (1995). Indonesian Cinema: Framing the New Order. London: Zed Books. ISBN 978-1-85649-123-5.
  • Suhendra, Zulfi (18 April 2012). "Mengintip Kantor Usang Produsen 'Si Unyil'". detik.com. Jakarta. Diarkib daripada yang asal pada 2 December 2012. Dicapai pada 2 December 2012. Parameter |deadurl= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)