Diaspora Palestin (Bahasa Arab: الشتات الفلسطيني‎, al-shatat al-filastini) terbentuk daripada rakyat Palestin yang berasal dari Palestin tetapi tinggal di luar kawasan Palestin.

SejarahSunting

Penghijrahan besar-besaran Palestin Kristian yang pertama dari Palestin bermula pada pertengahan abad ke-19 sebagai tindak balas kepada penindasan Kristian oleh Empayar Uthmaniyyah.[1][2][3]

 
Pelarian Palestin ketika perang 1948.

Sejak Perang Arab-Israel 1948, rakyat Palestin telah mengalami beberapa gelombang buangan dan telah merebak ke negara-negara yang berbeza di seluruh dunia.[4] Sebagai tambahan kepada lebih daripada 700,000 orang pelarian Palestin 1948, ratusan ribu juga telah dipaksa keluar pada Perang Enam Hari 1967. Malah, selepas tahun 1967, sebilangan pemuda Palestin digalakkan berhijrah ke Amerika Selatan.[5] Bersama-sama, pelarian 1948 dan 1967 membentuk majoriti diaspora Palestin.[4][6] Di samping pelarian perang, yang lain telah berhijrah ke luar negara atas pelbagai sebab seperti peluang pekerjaan, pendidikan[7][8] dan penindasan agama[6]. Pada dekad mengikuti perang 1967, sebagai contoh, purata 21,000 orang rakyat Palestin setiap tahun telah dipaksa keluar dari kawasan yang dikuasai Israel.[9] Corak pelarian Palestin berterusan sepanjang tahun 1970-an, 1980-an, dan 1990-an.

PopulasiSunting

Dalam ketiadaan bancian komprehensif termasuk semua populasi diaspora Palestin dan orang-orang yang kekal dalam kawasan yang pernah dikenali sebagai Mandatori Palestin, angka penduduk yang tepat sukar ditentukan. Menurut Biro Statistik Palestin Pusat (PCBS), bilangan rakyat Palestin di seluruh dunia pada akhir tahun 2003 adalah 9.6 juta, peningkatan sebanyak 800,000 sejak 2001.[10]

Robin Cohen dalam bukunya Global Diasporas (1997), menjelaskan bahawa bagi rakyat Palestin, dan lain-lain seperti Armenia, Yahudi, dan beberapa populasi Afrika, istilah 'diaspora' telah "memperoleh makna yang lebih jahat dan kejam", menandakan "trauma kolektif, buang negeri, di mana seseorang mengimpikan rumah tetapi hidup dalam buangan."[11]

Isu hak Palestin untuk pulang telah menjadi pusat kepentingan kepada rakyat Palestin dan lebih luas kepada dunia Arab sejak 1948.[4] Ia adalah impian ramai diaspora Palestin, dan wujud paling kuat di kem-kem pelarian Palestin.[12] Dalam kem seperti itu yang terbesar di Lubnan, Ain al-Hilweh, kawasan kejiranan bandar-bandar dan kampung-kampung Galilee dinamakan sempena kawasan asal pelarian , seperti Az-Zeeb, Safsaf dan Hittin.[12] Walaupun 97% daripada penduduk kem tidak pernah melihat bandar-bandar dan kampung-kampung ibu bapa dan datuk nenek mereka, kebanyakan menegaskan bahawa hak untuk pulang adalah satu hak mutlak dan yang tidak akan mereka tinggalkan.[12]

Angka populasiSunting

Rencana utama: rakyat Palestin

Adalah dianggarkan bahawa lebih daripada 6 juta rakyat Palestin hidup dalam diaspora global.[13]

Negara-negara di luar wilayah Palestin dengan penduduk Palestin yang ketara adalah:

Kebanyakan daripada anggaran 100,000 rakyat Palestin di Kesatuan Eropah (EU) sedang dalam United Kingdom, Denmark, Perancis, Jerman, Greece, Itali, yang Belanda, Sepanyol dan Sweden. Di luar Kesatuan Eropah adalah Norway dan Switzerland. Ibu negara Jerman, Berlin, mempunyai salah satu daripada komuniti Palestin terbesar di luar Timur Tengah dengan kira-kira 30,000-40,000 orang yang berasal dari Palestin yang tinggal di bandar (~1% daripada jumlah penduduk) .[14]

Di Amerika Syarikat, ini termasuk masyarakat Palestin 800-1,000 di Gallup, New Mexico terlibat dalam industri barang kemas Southwest di kawasan ini.

Lihat jugaSunting

RujukanSunting

  1. ^ The Lebanese in the world: a century of emigration, Albert Habib Hourani, Nadim Shehadi, Centre for Lebanese Studies (Great Britain), Centre for Lebanese Studies in association with I.B. Tauris, 1992
  2. ^ Between Argentines and Arabs: Argentine orientalism, Arab immigrants, and the writing of identity, Christina Civantos, SUNY Press, 2005, p. 6.
  3. ^ Arab and Jewish immigrants in Latin America: images and realities, by Ignacio Klich, Jeff Lesser, 1998, pp. 165, 108.
  4. ^ a b c "The Palestinian Diaspora". Le Monde Diplomatique. Dicapai 2007-09-05. 
  5. ^ John Tofik Karam, "On the Trail and Trial of a Palestinian Diaspora…" http://journals.cambridge.org/action/displayAbstract?fromPage=online&aid=9070730
  6. ^ a b "Middle East: Palestine from www.persecution.org". www.persecution.org. February 2007. Dicapai 2007-09-08. 
  7. ^ "Saudi Arabia finances study abroad for Palestinian students". The embassy of Saudi Arabia in Washington, D.C. 2007-04-25. Diarkibkan daripada asal pada 2007-10-13. Dicapai 2007-09-08. 
  8. ^ "Swarthmore Senior Founds Organization for Palestinian Students in U.S." Swarthmore. March 27, 2006. Diarkibkan daripada asal pada 2007-07-19. Dicapai 2007-09-08. 
  9. ^ Palestine Refugees: 50 Years of Injustice," The Permanent Observer Mission of Palestine to the United Nations," http://www.palestine-un.org/info/frindex.html (28 Nov. 2002)
  10. ^ "Statistical Abstract of Palestine No. 5" (PDF). Palestinian Central Bureau of Statistics. October 2005. Dicapai 2007-09-05. 
  11. ^ Abbas Shiblak (2005). "Reflections on the Palestinian Diaspora in Europe" (PDF). The Palestinian Diaspora in Europe: Challenges of Dual Identity and Adaptation. Institute of Jerusalem Studies. ISBN 9950-315-04-2. Diarkibkan daripada asal (PDF) pada November 2, 2008. 
  12. ^ a b c "One Day We'll Rise Again - and Return". Al-Ahram Weekly. 28 October – 3 November 1999. Dicapai 2007-09-11. 
  13. ^ http://www.globalexchange.org/country/palestine/diaspora
  14. ^ [1]

Pautan luarSunting