Buka menu utama

John Bannister Goodenough (/ˈɡʊdɪnʌf/ GUUD-in-uf ;[2] lahir 25 Julai 1922) ialah ialah seorang saintis bahan dan ahli fizik keadaan pepejal Amerika. Seorang penerima Nobel dalam bidang kimia, beliau ialah profesor kejuruteraan mekanikal dan sains bahan di Universiti Texas di Austin. Beliau banyak dikreditkan dengan pengenalan dan pembangunan bateri lithium-ion, untuk membangunkan aturan Goodenough-Kanamori dalam menentukan tanda superpertukaran magnet dalam bahan-bahan, dan untuk pembangunan seminal dalam memori akses rawak komputer.

John B. Goodenough
John B. Goodenough (cropped).jpg
Goodenough in 2011
LahirJohn Bannister Goodenough
(1922-07-25) 25 Julai 1922 (umur 97)
Jena, Republik Weimar
BidangFizik
InstitusiInstitut Teknologi Massachusetts
Universiti Oxford
Universiti Texas di Austin
PendidikanUniversiti Yale (BS)
Universiti Chicago (MS, PhD)
TesisA theory of the deviation from close packing in hexagonal metal crystals (1952)
Penasihat kedoktoranClarence Zener
Pelajar terkemukaBill David (postdoc)[1]
Dikenali keranaLi-ion rechargeable battery
Goodenough–Kanamori rules
(RAM) random access memory
Dipengaruhi olehAkira Yoshino
AnugerahHadiah Jepun (2001)
Anugerah Enrico Fermi (2009)
Pingat Sains Kebangsaan (2011)
Pingat IEEE untuk Teknologi Keselamatan dan Alam Sekitar(2012)
Hadiah Charles Stark Draper (2014)
Anugerah Welch (2017)
Pingat Copley (2019)
Hadiah Nobel dalam Kimia (2019)

Goodenough dilahirkan di Jena, Jerman (kemudian Republik Weimar), kepada ibu bapa Amerika. Semasa dan selepas menamatkan pengajian dari Universiti Yale, Goodenough berkhidmat sebagai ahli meteorologi tentera AS dalam Perang Dunia II. Beliau melanjutkan pelajaran ke Ph.D. dalam fizik di University of Chicago, menjadi penyelidik di MIT Lincoln Laboratory, dan kemudian menjadi ketua Makmal Kimia Anorganik di Universiti Oxford. Sejak 1986, beliau telah menjadi profesor di sekolah kejuruteraan di UT Austin.

Beliau telah dianugerahkan Pingat Kebangsaan, Pingat Copley, Anugerah Fermi, Hadiah Draper, dan Hadiah Jepun. Anugerah John B Goodenough dalam sains bahan dinamakan sempena nama beliau. Pada tahun 2019, beliau dianugerahkan Hadiah Nobel dalam Kimia, dan, pada usia 97 tahun, menjadi pemenang Nobel tertua dalam sejarah.[3]

KaryaSunting

ArtikelSunting

BukuSunting

  • John B. Goodenough (1963). Magnetism and the Chemical Bond . Interscience-Wiley, New York. ISBN 0-88275-384-3. 
  • John B. Goodenough (1973). Les oxydes des métaux de transition. Paris: Gauthier-Villars. 
  • John B. Goodenough, ed. (2001). Structure & Bonding, V. 98. 

CatatanSunting

Bacaan lanjutSunting

  • John N. Lalena; David A. Cleary (2005). Principles of Inorganic Materials Design. Wiley-Intersciece. m/s. xi–xiv, 233–269. ISBN 0-471-43418-3. 

Pautan luarSunting