Perbezaan antara semakan "Sistem Kangcu"

4 bait dibuang ,  14 tahun lalu
tiada ringkasan suntingan
Sejak tahun [[1844]] [[Johor]] menjadi sebuah negeri Melayu yang dapat mengawal orang-orang Cina yang jumlahnya lebih ramai dari orang Melayu melalui '''Sistem KangchuKangcu'''.
 
Pada [[9 Oktober]] [[1844]], [[Raja Temenggung Tun Daeng Ibrahim|Temenggung Daeng Ibrahim]], Pemerintahan Kerajaan Johor telah mengeluarkan '''Surat Sungai''' yang pertama kepada seorang pekebun Cina bernama '''Lau Lib Keng'''. Dengan ini maka bermulalah penghijrahan orang-orang Cina dari [[Singapura]] ke [[Johor]] dan bermulalah penanaman [[gambir]] dan [[lada hitam]] secara komersial di Tanah Melayu.
 
Corak pentadbiran Kerajaan [[Johor]] ke atas pekebun-pekebun Cina ini kemudiannya dikenali sebagai '''Sistem KangchuKangcu'''. '''KangchuKangcu''' adalah perkataan Teochiew yang bererti '''Ketua Petempatan Cina''', manakala Kerajaan Johor menggunakan istilah '''Tuan Sungai'''.
 
Surat Sungai yang pertama ini menyatakan bahawa "Ungku Temenggung Seri Maharaja memberi surat tanda keterangan kepada orang Cina yang hendak berkebun dalam tanah Johor". Di dalam Surat Sungai itu juga dijelaskan bahawa Tuan Sungai mesti membayar cukai kepada Ungku Temenggung. Jika dijelaskan bagi tempoh tiga tahun, Tuan Sungai tersebut akan menerima hukuman yang berat.
Walaupun Surat Sungai yang pertama itu hanya merupakan dokumen yang sederhana dan ringkas, ia merupakan satu pembaharuan dalam sistem pentadbiran tradisional negeri Melayu di abad ke-19.
 
Buruh-buruh Cina yang mengusahakan ladang [[gambir]] dan [[lada hitam]] diletakkan di bawah kuasa '''KangchuKangcu''' atau '''ketua Sungai''' yang dilantik oleh kerajaan [[Johor]]. Sistem pengurusan orang Cina cara ini telah menyelamatkan [[Johor]] dari 'huru-hara' dan membolehkan [[Johor]] menjadi pengeluar [[gambir]] dan [[lada hitam]] terbaik di dunia. Dalam sistem perladangan cara ini juga membuktikan adanya unsur 'usaha-sama' (jont venture) antara pembesar Melayu dan pelabur modal Cina.
28,020

suntingan