Perbezaan antara semakan "Kereta kebal dalam Perang Dunia Kedua"

[[Image:Type 97 (AWM P00001-361).jpg|thumb|left|Kereta kebal kecil Type 97 Te-Ke Jepun di New Britain.]]
 
Pada tahun 1937, Jepun memiliki 1,060 kereta kebal dalam 8 regiment, kebanyakannya direka bagi dan digunakan untuk peranan menyokong tentera pejalan kaki. Tetapi tumpuan ini menyebabkan IJA tanpa kereta kebal yang mampu menangani kereta kebal yang lain, kekurangan yang dibuktikan dengan menyerlah semasa [[pertempuran Khalkin-Gol]] (juga dikenali sebagai [[Nomonhan]]), kekalahan mutlak yang dikenakan oleh tentera Russi di sempadan Mongol pada tahun 1939. Ini terbukti membawa maut kemudian, apabila mereka berhadapan dengan generasi baru kereta kebal Berikat, kerana kebanyakan model Jepun hanyalah berperisai ringan dengan meriam yang kecil. Dengan keutamaan keluli digunakan oleh Tentera Laut Imperial jepun dan Pasukan Udara, Tentera Jepun hanya mendapat bahan yang tinggal bagi kereta kebalnya. Dengan itu kenderaan dengan reka bentuk tahun 1930-an terus dihasilkan secara pukal dan amaran dari kekalahan di Khalkin-Gol lambat disedari. Menjelang tahun 1940 mereka memiliki pasukan kereta kebal kelima terbesar di dunia, di belakang Soviet Union, Perancis, Britain dan Jerman, tetapi ketinggalan di belakang kereta kebal berat dan serdahana. Selepas tahun 1941, dengan tumpuan baru bagi membina kapal perang dan kapal terbang, dan dengan kemasukan Amerika Syarikat dalam pertelingkahan, kepentingan bertukar arah kepada senjata yang lebih menyokong perperangan laut; menyerang merentasi Pasifik, dan melindungi Empayar dari kemaraan tentera Amerika Syarikat.
 
== Lihat Juga ==
245,304

suntingan