Perbezaan antara semakan "Duluan kehakiman"

 
===Stare decisis secara menegak===
Secara am, satu sistem [[common law]] mempunyai [[mahkamah perbicaraan]], [[mahkamah rayuan]] dan [[mahkamah tinggi]]. Mahkamah-mahkamah rendah menadbirkanmentadbirkan kebanyakan keadilan seharian. Mahkamah-mahkamah ini juga dimestikan mengikut duluan yang diputuskan mahkamah rayuan untuk kawasanbidang kuasa mereka dan mahkamah tinggi.
 
Mahkamah rayuan hanya dimestikan mengikut keputusan mahkamah tinggi. Aplikasi doktrin stare decisis dari satu mahkamah tinggi pada mahkamah rendah kadangkala dirujuk sebagai ''stare decisis secara menegak''.
Dalam [[sistem kehakiman persekutuan Amerika Syarikat]], [[Mahkamah rayuan Amerika Syarikat|mahkamah rayuan perantaraan]] dibahagikan mengikut "litar". Setiap panel hakim mesti mengikut capaian keputusan dalam kes rayuan yang terdahulu. Duluan mahkamah rayuan Amerika Syarikat hanya boleh ditolak oleh mahkamah ''[[en banc]]'', iaitu satu sidangan kesemua hakim rayuan aktif litar berkenaan, atau [[Mahkamah Agung Amerika Syarikat]].
 
Apabila satu mahkamah mengikat dirinya, aplikasi doktrin duluan ini kadangkala dipanggil ''stare decisis secara mendatar''. Negeri New York mempunyai struktur rayuan yang serupa kerana ia terbahagi dalam empat [[jabatan rayuan]] yang diselia oleh [[Mahkamah Rayuan|mahkamah rayuan tertinggi]] [[Negeri New York]]. Keputusan satu jabatan rayuan tidak mengikat jabatan lain, dan dalam sesetengah kes jabatan -jabatan berkenaan mempunyai perbezaan secara signifikansignifikasi dalam perkara-perkara asas undang-undang.
 
===Tempat rayuan terakhir===
Mahkamah tertinggi [[United Kingdom]] iaitu [[House of Lords]] tidak perlu mengikut keputusan lepasnya yang tersendirisendiri sehingga kes [[London Street Tramways lwn London County Council]] [1898] AC 375. Selepas kes ini sebarang perubahan pada undang-undang berkenaan sesuatu perkara hanya boleh dipinda oleh Parlimen melalui statut.
 
Situasi ini berubah selepas pengeluaran [[Penyataan Pengamalan]] pada tahun [[1966]]. Ia membenarkan House of Lords meminda [[undang-undang Inggeris]] bersesuaian peristiwa semasa. Dalam kes R lwn G & R pada tahun [[2003]] House of Lords menolak keputusannya dalam kes Caldwell [[1981]] yang telah membenarkan dirinya mendirikan [[mens rea]] ("minda yang bersalah") dengan menyukat kelakuan seseorang defendendefendan berbanding "seorang waras" dengan tidak mengira keadaan sebenar minda defendendefendan itu.
 
Walau bagaimanapun, Penyata Pengamalan amat jarang diaplikasi House of Lords dan hanya digunakan sebagai pilihan terakhir. Dari tahun [[2005]] House of Lords menolak keputusannya yang terdahulu tidak lebih daripada 20 kali kerana bimbang penggunaannya secara berlebihan akan memperkenalkan ketidakpastian dalam undang-undang. Dalam R v Kansal (2002) umpamanya majoriti ahli House of Lords berpendapat bahawa R v Lambert (kes terdahulu) diputuskan secara tidak betul akan tetapi tidak mahu menolak keputusan terdahulu mereka.
Pengguna awanama