Perbezaan antara semakan "Kereta kebal kecil"

tiada ringkasan suntingan
Kelahiran konsep kereta kebal kecil adalah [[perperangan perisai]] [[Perang Dunia Pertama]]. Di Perbatasan Barat [[Perang Dunia Pertama]] pada tahap akhir perperangan, [[kereta kebal]] pihak Berikat Perang Dunia Pertama mampu menembusi [[perperangan parit|barisan parit]] musuh tetapi pasukan infantri yang perlu mengambil dan mempertahankan kawasan musuh yang ditawan mengekori di belakang kereta kebal dengan mudah dihentikan atau dilewatkan oleh tembakan senjata kecil dan artileri. Kereta kebal yang lepas lalu kemudian diasingkan dan dimusnahkan dan pasukan bantuan menutup bukaan pada garis perparitan. Kereta kebal kecil pada asalnya dicipta pada awal tempoh antara perang bagi menyelesaikan masalah ini. Reka bentuk awal adalah bentuk kenderaan, sarang mesingan seorang yang dilindungi dari tembakan senjata kecil dan serpihan peluru meriam. Idea ini diabaikan dan sebaliknya model dua orang, terutamanya bagi peninjauan dihasilkan. Masalah menggerakkan pasukan infantri sementara pada masa yang sama melindungi mereka diselesaikan melalui [[kereta perisai anggota]].
 
Pada tahun 1925 pelopor kereta kebal [[United Kingdom|British]], [[Giffard Le Quesne Martel]] membina kereta kebal seorang dalam garajnya dan menunjukkannya kepada Pejabat Perang yang bersetuju dengan penghasilan beberapa buah bagi tujuan ujian. Publisiti terhasil menyebabkan John Carden dan Vivian Lloyd turut menghasilkan kenderaan yang sama. Kedua jenis diuji lebih lanjut tetapi [[kereta kebal kecil Carden Loyd]] dua orang dianggap sebagai reka bentuk klasik dan paling berjaya,<ref name="T27"/> dengan banyak kereta kebal kecil yang lain dimodelkan menurutnya. Sungguhpun reka bentuknya berpengaruh, tidak banyak kereta kebal kecil Carden Loyd digunakan dalam pertempuran, sesetengah darinya disebelah Bolivian semasa perang Chaco. Bagaimanapun, reka bentuk tersebut mendorong kepada kenderaan lebih berkeupaya dalam bentuk [[Universal Carrier]] yang berasal dari reka bentuk kereta kebal kecil Carden Loyd dan yang memiliki sejarah operasi yang meluas semasa Perang Dunia Kedua. <ref>Fletcher & Bryan, p. 3</ref>
<!----
 
In 1925 [[United Kingdom|British]] tank pioneer [[Giffard Le Quesne Martel]] built a one-man tank in his garage and showed it to the War Office who agreed production of a few for testing. The publicity caused John Carden and Vivian Lloyd to produce their own. Both types were developed further but the two-man [[Carden Loyd tankette]] was considered the classic and most successful design,<ref name="T27"/> with many other tankettes modelled after it. While the design was influential, few Carden Loyd tankettes saw combat,{{Citation needed|date=August 2008}} some of them on the Bolivian side during the [[Tank warfare in the Chaco War|Chaco War]]. However, the design did lead to more capable vehicles in the [[Universal Carrier]] which had as its origins in Carden Loyd tankette and that had an extensive operational history in the Second World War <ref>Fletcher & Bryan, p. 3</ref>
 
The Italian [[Regio Esercito|Royal Army]] (''[[Regio Esercito]]'') equipped three armoured divisions and three "fast" (''celere'') divisions with [[L3/33]] and [[L3/35]] tankettes. L3s were used in large numbers during the [[Italian invasion of Ethiopia]], the [[Spanish Civil War]], and almost every place Italian soldiers fought during [[World War II]]. L3s even went with the [[Italian Expeditionary Corps in Russia]] (''Corpo di Spedizione Italiano'', or CSIR) as late as [[Operation Barbarossa]].
 
<!----
The French Armoured Reconnaissance type of the 1930s (''Automitrailleuses de Reconnaissance'', "machine-gun scout") was essentially a tankette in form, but specifically intended for scouting ahead of the main force.
 
36,357

suntingan