Perbezaan antara semakan "Abu Sufyan ibni Harb"

5,139 bait ditambah ,  5 tahun lalu
tiada ringkasan suntingan
k (Bot: Memindahkan 1 pautan interwiki, kini disediakan oleh Wikidata di d:Q335430)
Sakhr ibn Harb (Bahasa Arab: صخر بن حرب), lebih dikenali sebagai Abu Sufyan (560-650), [1] adalah pemimpin suku Quraisy Mekah. Dia adalah lawan yang kuat daripada Nabi Muhammad Islam sebelum menerima Islam dan menjadi seorang pahlawan Islam kemudian dalam hidupnya. Ibunya, Safia, adalah ibu bapa dari Maymuna binti al-Harith.{{Islam}}
{{Islam}}
Menentang Islam
'''Abu Sufyan ibni Harb''' ialah ketua puak [[Bani Abd Shams]] daripada kaum [[Quraish]]. Beliau juga merupakan ketua keseluruhan kaum Quraish, menjadikannya salah seorang daripada orang yang berpengaruh di [[Makkah]] semasa hayat [[Nabi Muhammad s.a.w.]]
 
Abu Sufyan adalah ketua kaum Banu Abd Shams-suku Quraisy, yang menjadikan dia salah satu yang paling berkuasa di Mekah. Pada mulanya Abu Sufyan menentang Islam dan mesej Nabi Muhammad,
bagaimanapun beliau kemudiannya menerima Islam dan menjadi seorang
pahlawan dan askar dalam tentera Islam.
 
Saudara Abu Sufyan itu Musab adalah antara beberapa orang Islam yang
berhijrah ke Habsyah untuk melepaskan diri dari penganiayaan di Mekah.
Konflik ketenteraan dengan Muhammad
[Show]
    
    
    
 
 
Senarai pertempuran Muhammad
Rencana utama: Senarai ekspedisi Muhammad
 
Selepas
Muhammad dan umat Islam lain telah berhijrah ke Madinah pada tahun 622,
kaum Quraisy merampas barang-barang mereka telah meninggalkan di
belakang. Dalam tempoh masa itu, karavan diiringi oleh pengiring tentera yang berbeza-beza kekuatan.
 
Oleh
kerana hospitaliti Muhammad diterima di Madinah, penduduk Mekah yang
takut pengaruh yang semakin meningkat daripada orang Islam dan dengan
itu telah contriving untuk melindungi laluan perdagangan mereka dengan
menghapuskan agama Islam. Orang Islam di Madinah menyedari aktiviti tersebut dan mula membuat persediaan untuk mempertahankan diri. [2]
 
Pada
624, Abu Sufyan adalah pemimpin yang dilantik daripada kafilah saudagar
besar membawa nasib barangan Quraisy ke Syria untuk perdagangan. Kafilah itu telah diiringi oleh satu kuasa kira-kira 40 atau 50 askar. Muhammad
telah mengetahui bahawa kafilah yang berjalan dekat dengan Madinah
dalam perjalanan ke Syria dan menganjurkan daya Muslim 300 lelaki untuk
memintas dan memiliki semula barang-barang yang Quraisy telah mencuri
dari orang-orang Islam kerana ketiadaan mereka di Mekah. Pada
masa ini, ia adalah berkaitan bahawa Allah diturunkan kepada Muhammad
bahawa kaumnya kini diberi kebenaran untuk pergi selepas orang-orang
yang menyeksa mereka, didorong mereka dari rumah mereka (di Mekah) dan
merampas harta mereka (ada yang Quraish memakai ini kafilah sama). Walau bagaimanapun, kontinjen Islam Muhammad berkumpul gagal memintas kafilah. Mereka tiba selepas kafilah itu telah diluluskan oleh Madinah. Abu
Sufyan telah belajar daripada rancangan itu umat Islam dari pengakap
beliau telah dikerahkan, dan sebagai tindak balas, dihantar menyeru
seorang penyeru ke Mekah untuk menyatukan kaum Quraisy untuk senjata
melawan umat Islam. Umat
​​Islam akhirnya melibatkan tentera ini Mekah, satu kuasa kira-kira
1000 orang, di dataran Badar beberapa hari selepas mereka gagal untuk
memintas kafilah. Konflik ini, peperangan Badar, akhirnya menyebabkan kemenangan Islam. Kematian pemimpin paling Quraisy dalam perang bukan sahaja
meninggalkan Abu Sufyan pemimpin Mekah, tetapi juga menandakan
penggenapan nubuatan al-Quran dalam ayat 30:. 2-4 [2]
 
Abu Sufyan berkhidmat sebagai pemimpin tentera dalam kempen Mekah
kemudian terhadap Madinah, termasuk peperangan Uhud dalam 625 dan perang
Khandaq di 627, tetapi dia tidak dapat mencapai kemenangan akhir.
 
Akhirnya kedua-dua pihak bersetuju untuk gencatan senjata, Perjanjian
Hudaybiyya di 628, yang membenarkan umat Islam untuk membuat haji ke
Ka'bah.
Penaklukan Islam di Mekah
 
Ketika
gencatan senjata yang telah melanggar pada 630 oleh sekutu Quraisy,
Muhammad bergerak ke arah membebaskan Mekah dari kuasa bukan Islam. Abu
Sufyan, padahal baki telah condong memihak kepada Muhammad dan kaum
Quraisy tidak cukup kuat untuk menghalang orang Islam daripada menakluk
bandar, mengembara ke Madinah, cuba untuk memulihkan perjanjian. Tiada persetujuan dicapai antara kedua-dua pihak dan Abu Sufyan kembali ke Makkah dengan tangan kosong. Usaha-usaha ini akhirnya memastikan bahawa penaklukan berlaku tanpa peperangan atau pertumpahan darah. Muhammad memaafkan isteri Abu Sufyan itu, Hind binti Utbah, yang telah
didakwa dikunyah hati bapa saudara Nabi Muhammad saw, Hamzah ibn 'Abd
al-Muttalib, ketika perang Uhud. [Rujukan?]
 
Abu Sufyan berulang-alik antara Mekah dan Madinah, masih cuba untuk mencapai penyelesaian. Menurut
sumber, dia mendapati bantuan Muhammad bapa saudaranya al-Abbas,
walaupun sebahagian ulama menganggap bahawa sejarah bertulis di bawah
pemerintahan keturunan Abbas, dinasti Abbasiyah, telah dibesar-besarkan
peranan Abbas dan memandang ringan peranan Sufyan, yang merupakan moyang
kepada yang musuh Abbasiyyah. [3]
Kemudian kehidupan
 
Selepas penaklukan Makkah, Abu Sufyan berjuang sebagai salah satu daripada komander Muhammad dalam perang berikutnya. Semasa Pengepungan Taif, dia kehilangan mata.
 
Apabila Muhammad meninggal dunia pada tahun 632, Abu Sufyan adalah bertanggungjawab bagi Najran. [4]
 
Abu Sufyan juga berjuang di dalam peperangan Yarmouk di 636, di mana dia kehilangan mata keduanya. Beliau memainkan peranan yang sangat penting dalam perang, sebagai naqeeb (ketua kakitangan) tentera Islam. Dia
berjuang di bawah perintah anaknya Yazid bin Abu Sufyan. [5] [6] Abu
Sufyan meninggal dunia pada usia sembilan puluh dalam 650 di Madinah. Kerabat beliau Uthman Ibn Affan, yang menjadi khalifah ketiga dalam 644 yang diketuai solat lebih kuburnya.
 
Isteri Abu Sufyan bernama [[Hind binti Utbah]]. Beliau juga mempunyai seorang anak perempuan yang mengahwini Nabi Muhammad s.a.w. iaitu [[Ramlah binti Abu Sufyan]].
Pengguna awanama