Imbuhan dalam bahasa Melayu: Perbezaan antara semakan

k
tiada ringkasan suntingan
kTiada ringkasan suntingan
kTiada ringkasan suntingan
{{tatabahasa}}[[Bahasa Melayu]] merupakan sebuah bahasa [[Aglutinasi|aglutinatif]] yang mana '''[[imbuhan]]''' dibubuh pada kata akar untuk mengubah fungsi kata tersebut dalam ayat atau menukar ertinya kepada sesuatu yang berkaitan dengan kata akar itu. Imbuhan dalam bahasa Melayu terdiri daripada imbuhan '''awalan''', imbuhan '''akhiran''', imbuhan '''apitan''' dan imbuhan '''sisipan'''.
 
Contoh imbuhan awalan termasuk "me(n)-", "pe(n)-", "di-", "ber-", "ter-" dan "ke-", manakala imbuhan akhiran pula termasuk "-an", "-kan", "-i". Imbuhan apitan merupakan penggunaan imbuhan awalan dan akhiran serentak pada satu kata akar, seperti "ke-" + "ada" + "-an" menjadi "keadaan". Imbuhan sisipan merupakan imbuhan istimewa yang dibubuh di tengah kata akar untuk mengubah fungsi ertinya, cth: "-el-", "-em-", "-en-" dan "-er-".
9,158

suntingan