Perbezaan antara semakan "Kereta kebal dalam Perang Dunia Kedua"

k
pengemasan, replaced: masaalah → masalah (3)
k (pengemasan, replaced: masaalah → masalah (3))
 
==Poland==
[[Image:7 TP tank.PNG|thumb|left|250px|[[Kereta kebal 7TP]] turet tunggal.]]
[[Image:Vickers E.jpg|thumb|left|250px|(Turet berkembar) Vickers E milik Poland Type A ]]
Poland merupakan negara pertama yang diserang Blitzkrieg Jerman, tetapi ia memiliki beberapa kereta kebal yang amat baik dalam pasukan berperisainya. Mereka adalah [[kereta kebal 7TP]] (siedmiotonowy polski - 7-tonne Poland) kereta kebal ringan Poland dan jauh lebih baik persenjataannya berbanding saingan biasanya, Panzer I dan Panzer II Jerman.
Kereta kebal 7TP merupakan pembangunan Poland bagi [[kereta kebal Vickers 6-tan]] (Mk.E) British yang 50 darinya dibeli Poland dan dilesenkannya bagi pengeluaran tempatan dan memasuki perkhidmatan sebagai [[kereta kebal 7TP]]. Ciri-ciri baru utama bagi kereta kebal 7TP adalah: enjin diesel yang lebih berkuasa, lebih baik dan lebih boleh diharap (yang menjadikan kereta kebal 7TP sebagai kereta kebal berenjin diesel pertama di dunia), meriam anti-kereta kebal 37 mm, dan [[perisai kenderaan|perisai]] lebih tebal (in front, 17 mm instead of 13 mm), bersama dengan ''[[periskop kereta kebal Gundlach]]'' (gambar), sistem penyaman udara berlainan, radio, dan banyak lagi penubahsuaian kecil dan tambahan. Hanya sekitar 132 kereta kebal dihasilkan antara tahun 1935 dan meletus perang (termasuk empat prototaip besi). Berat kereta kebal meningkat selepas prototaip awal 7-tonne dihasilkan dan siri kereta kebal sebenar dianggarkan seberat 9 tonne.
Baki kereta kebal yang terdapat di Warsaw dibentuk menjadi Kompeni Kereta kebal Rungan Pertama dan ke-2 oleh Pemerintah Pertahanan Warsaw. Kompeni Pertama memiliki 11 kereta kebal turet berkembar, sebelumnya digunakan bagi latihan. Pada tahap pembukaan Pengepongan Warsaw (1939), unit ini terbabit dala pertempuran sengit di pinggir bandar Warsaw, Okęcie dan lapangan terbang utama yang terletak di situ. Akibat kekurangan persenjataan anti-kereta kebal, kereta kebal kompeni Pertama mengalami kehilangan yang besar dan diundurkan ke garis belakang pada 12 September, di mana unit itu digabungkan dengan kompeni ke-2.
 
Pengalaman bertempur membuktikan bahawa meriam anti-kereta kebal [[Bofors 37 mm|Bofors wz. 37]] yang digunakan bagi 7TP mampu menembusi perisai sebarang kereta kebal Jerman ketika itu, termasuk [[kereta kebal Panzer IV]] moden. Sebaliknya, kereta kebal itu berperisai terlalu ringan, terutama terhadap pengeboman udara. Keseluruhan, dianggarkan bahawa 20 kereta kebal telah ditawan oleh Jerman hampir sempurna sementara satu ditawan oleh Soviet. Tambahan, 20 buah lagi berjaya diundurkan ke Romania dan Hungary, sementara 40 buah lagi perlu ditinggalkan kerana masaalahmasalah enjin dan ketiadaan bahan api. Selepas kejatuhan Poland, Jerman memasukkan 20 kereta kebal 7TP yang ditawan kepada [[203. Panzerbataillon]] sebagai kereta kebal Pzkpfw 731 (p). Kereta kebal 7TP digunakan oleh operasi [[Wehrmacht]] pada tahun 1940 di [[Norway]] dan [[Perancis]].
 
==Perancis==
Kereta kebal serdahana Fiat-Ansaldo M11/39 digunakan dari tahun 1939 sepanjang tempoh awal Perang Dunia Kedua. Kereta kabal M11/39 telah dibangunkan sebagai "kereta kebal pemecah lalu" (Carro di Rottura). Sungguhpun digelar kereta kebal serdahana oleh Tentera Itali, berat dan kuasa tembakannya lebih menghampiri kereta kebal ringan semasa ia digantikan dengan kereta kebal serdahana Fiat-Ansaldo M13/40 ("M" bagi Medio (serdahana) menurut piwaian berat kereta kebal Italian pada masa itu: 13 tonnes merupakan berat yang dijadualkan dan tahun 1940 merupakan tahun pertama pengeluaran), dalam Tentera Itali dan digunakan dalam [[Perang Greco-Italian|kempen Greek pada tahun 1940]] dan 1941 dan dalam [[Kempen Afrika Utara]].
 
Kereta kebal M13/40 tidak digunakan di [[Perbatasan Timur (Perang Dunia Kedua)|Perbatasan Timur ]]; Pasukan Itali di sana hanya dilengkapi dengan [[kereta kebal Fiat L6/40]] dan [[kereta kebal Semovente 47/32]]. Persenjataan mencukupi bagi tahun 1940-41 tetapi tidak seiring dengan peningkatan perisai dan kuasa tembakan pada kereta kebal pihak Berikat atau Jerman. Bermula pada tahun 1942, Tentera Itali mengakui kelemahan kuasa tembakan pada kereta kebal siri M13/40 dan menggunakan meriam gerak sendiri [[Semovente 75/18]] seiring dengan kereta kebal dalam unit perisai mereka.
 
Kereta kebal berikut dalam siri itu adalah kereta kebal Fiat M14/41, kereta kebal Itali empat orang. Kereta kebal M14/41 merupakan versi dipertingkatkan sedikit bagi kereta kebal Fiat M13/40 dengan [[enjin diesel]] lebih berkuasa. Ia dihasilkan dalam jumlah terhad tetapi dianggap sudahpun lapuk menjelang pengenalannya. Kereta kebal M14/41 menggunakan kerangka yang sama dengan kereta kebal M13/40 tetapi dengan badan direka semula dengan perisai lebih baik.
Britain telah menjadi peneraju trend sejagat bagi pembangunan kereta kebal sejak tahun 1915, tetapi kehilangan kedudukan sebagai peneraju semasa perang semakin dekat. Tentera British memasuki perperangan dengan kereta kebal yang lemah direka dan dilumpuhkan pula oleh doktrin yang lemah. Kereta kebal British menggunakan misi menyerupai satu serbuan kalavari tanpa penumpuan kepada taktik gabungan persenjataan yang mekar dalam pemikiran Jerman dan Soviet. Dalam kedua-dua kes, kereta kebal British bertujuan untuk bertempur dengan kereta kebal musuh dan dilengkapi dengan meriam 2 pdr.<ref>Fletcher ''the Great Tank Scandal''</ref><ref group="note">Kereta kebal Infantri , Mark I dengan mesingan tunggalnya merupakan pengecualian tunggal. Ia diperkenalkan bagi mengekalkan perbelanjaan rendah dan sebagai penggantian dengan kereta kebal Infantri Mark II yang bermula sebelum perang</ref> Hasilnya merupakan siri rekabentuk bersenjata lemah, tidak boleh diharap secara mekanikal seperti [[kereta kebal Cruiser Mk I|A9]], [[kereta kebal Cruiser Mk II|A10]] dan [[kereta kebal Crusader|kereta kebal kruiser Crusader (A15)]], [[kereta kebal Matilda Mk I|Matilda (A11)]] dan [[kereta kebal Matilda|kereta kebal Infantri Matilda II (A12)]], dan siri kereta kebal ringan yang sesuai hanya bagi tugasan peninjauan.
 
Kereta kebal Cruiser Mk I merupakan kereta kebal yang berkesan di [[Perancis]], [[Greek]] dan pada awal [[Kempen Afrika Utara]]. Meriam 2 pdr adalah ancaman kepada kereta kebal Itali yang dijumpai dalam kempen Afrika Utara, tetapi, paling baik sekalipun hanya sekadar senjata serdahana menentang perisai Jerman moden dari [[Kor Afrika]]. Menembak pada bahagian sisi dan belakang kereta kebal Jerman di mana perisainya lebih nipis biasanya satu-satunya cara bagi memberi kesan. Perisai minima menjadikan kereta kebal A9 sasaran mudah kepada senjata anti-kereta kebal Jerman. Satu lagi masaalahmasalah adalah kekurangan peluru letupan berkuasa tinggi bagi meriam 2 pdr dan lebih teruk kerana ketiadaan Perobek Perisai ("AP") bagi meriam 95&nbsp;mm bagi versi Sokongan Rapat. Meriam 95mm tidak digunakan sehingga ke akhir perang dan ia tidak pernah direka bagi tujuan anti-perisai. Satu lagi isu adalah kawasan di sekeliling turet mesingan mencipta permukaan hadapan yang lebih lemah kepada tembakan musuh berbanding sekiranya ia kepingan rata.
 
Sejumlah kereta kebal Cruiser Mark II merupakan sebahagian dari Pasukan Expeditionari British ("British Expeditionary Force - BEF") yang dihantar ke Perancis pada awal [[Perang Dunia Kedua]]. Prestasi merentas desa kereta kebal A10 direkodkan sebagai lemah, tetapi mereka masih digunakan kemudiannya di Afrika Utara ketika [[pengepungan Tobruk|pertahanan Tobruk]] pada tahun 1941, di mana prestasi sistem gantungan dan keboleh harapan kereta kebal A10 dalam keadaan gurun dipuji. Enam puluh kereta kebal A10 yang sudah lusuh dibawa ke Greece, oleh Regimen Kereta kebal DiRaja ke-3 dan sungguhpun ia cukup bagus menentang kereta kebal Jerman, lebih 90% hilang akibat kerosakan mekanikal dan bukannya oleh tindakan musuh (kebanyakannya pada trek).<ref>See Robert Crisp, ''Brazen Chariots'' (W.W. Norton & Co. 2005), at 15. "A Tankie's Travels" By Robert Watt ISBN 1-84683-021-4</ref>
==Soviet Union==
 
Soviet Union memulakan dan mengakhiri perang dengan jumlah kereta kebal lebih banyak berbanding keseluruhan yang dimiliki negara lain (18,000-22,000). Bagaimanapun, semasa permulaan Perang Dunia Kedua kereta kebal terbanyak dalam perkhidmatan Soviet, [[kereta kebal T-26]], menjadi sama lapuk dengan [[kereta kebal Panzer II]]. Kebanyakan kereta kebal T-26 dilengkapi dengan meriam 45&nbsp;mm yang mampu merobek kebanyakan kereta kebal Jerman pada jarak tempur; hanya beberapa memiliki radio, dan reka bentuknya adalah baik secara mekanikal sungguhpun tidak mampu dikembangkan lagi. Siri [[kereta kebal BT]], diasaskan pada sistem gantungan Christie, biasanya dilengkapi dengan meriam 45&nbsp;mm yang sama dan merupakan kereta kebal paling mudah bergerak di dunia. Versi sokongan rapat bagi kedua kereta kebal wujud, dilengkapi dengan howitzer 76.2&nbsp;mm. Bagaimanapun, kereta kebal BT merupakan pada penghujung hayat reka bentuknya. [[Tentera Merah]] turut menggunakan ribuan kereta kebal peninjau ringan seperti [[kereta kebal T-37|kereta kebal afimbia T-37]] dan [[kereta kebal T-38]]. Kereta kebal memiliki nilai tempur terhad, sungguhpun mudah gerak, ia hanya dilengkapi dengan mesingan 7.62&nbsp;mm dan memiliki perisai amat nipis. Tentera Merah turut memiliki sekitar 400 [[kereta kebal T-28|kereta kebal serdahana T-28]], yang dari banyak segi setanding dengan kereta kebal Pzkw-IV Jerman. Tetapi rekebentuknya bertarikh sejak tahun 1931 dan telah lapuk. Soviet Union mengakhiri tahun 1930-an dengan angkatan kereta kebal yang hampir sepenuhnya diambil dari rekabentuk asing, tetapi sebelum tahun 1941 membangunkan sebahagian dari kereta kebal penentu gaya penting dalam perperangan. Masaalahmasalah pasukan kereta kebal Soviet hadapi pada tahun 1941 bukanlah terutamanya berkait dengan rekabentuk kenderaannya, tetapi keadaan pembaik-pulih yang lemah, ketiadaan persediaan yang menyedihkan, dan keadaan pemerintah yang lemah akibat [[Penghapusan Agung]]. Tentera Merah pada tahun 1940 menerima pakai doktrin maju yang secara mudahnya tidak mampu dilaksanakan.
 
 
Soviet Union memulakan dan mengakhiri perang dengan jumlah kereta kebal lebih banyak berbanding keseluruhan yang dimiliki negara lain (18,000-22,000). Bagaimanapun, semasa permulaan Perang Dunia Kedua kereta kebal terbanyak dalam perkhidmatan Soviet, [[kereta kebal T-26]], menjadi sama lapuk dengan [[kereta kebal Panzer II]]. Kebanyakan kereta kebal T-26 dilengkapi dengan meriam 45&nbsp;mm yang mampu merobek kebanyakan kereta kebal Jerman pada jarak tempur; hanya beberapa memiliki radio, dan reka bentuknya adalah baik secara mekanikal sungguhpun tidak mampu dikembangkan lagi. Siri [[kereta kebal BT]], diasaskan pada sistem gantungan Christie, biasanya dilengkapi dengan meriam 45&nbsp;mm yang sama dan merupakan kereta kebal paling mudah bergerak di dunia. Versi sokongan rapat bagi kedua kereta kebal wujud, dilengkapi dengan howitzer 76.2&nbsp;mm. Bagaimanapun, kereta kebal BT merupakan pada penghujung hayat reka bentuknya. [[Tentera Merah]] turut menggunakan ribuan kereta kebal peninjau ringan seperti [[kereta kebal T-37|kereta kebal afimbia T-37]] dan [[kereta kebal T-38]]. Kereta kebal memiliki nilai tempur terhad, sungguhpun mudah gerak, ia hanya dilengkapi dengan mesingan 7.62&nbsp;mm dan memiliki perisai amat nipis. Tentera Merah turut memiliki sekitar 400 [[kereta kebal T-28|kereta kebal serdahana T-28]], yang dari banyak segi setanding dengan kereta kebal Pzkw-IV Jerman. Tetapi rekebentuknya bertarikh sejak tahun 1931 dan telah lapuk. Soviet Union mengakhiri tahun 1930-an dengan angkatan kereta kebal yang hampir sepenuhnya diambil dari rekabentuk asing, tetapi sebelum tahun 1941 membangunkan sebahagian dari kereta kebal penentu gaya penting dalam perperangan. Masaalah pasukan kereta kebal Soviet hadapi pada tahun 1941 bukanlah terutamanya berkait dengan rekabentuk kenderaannya, tetapi keadaan pembaik-pulih yang lemah, ketiadaan persediaan yang menyedihkan, dan keadaan pemerintah yang lemah akibat [[Penghapusan Agung]]. Tentera Merah pada tahun 1940 menerima pakai doktrin maju yang secara mudahnya tidak mampu dilaksanakan.
 
[[Image:Bt7 3.jpg|thumb|right|Perarakan kereta kebal BT-7.]]
 
 
 
 
Beberapa reka bentuk baik yang baru mula dikeluarkan pada tahun 1940-41, ketika permulaan perang, Tentera Merah telah memulakan dua projek berkait rapat untuk menyusun kembali pasukan mekanikalnya dan membekalkan mereka dengan reka bentuk moden yang memasukkan pengalaman yang di dapati semasa Perang Saudara Sepanyol dan [[Pertempuran Khalkhin Gol]] ([[Nomonhan]]). Sesetengah rekabentuk ini memintas reka bentuk kereta kebal negara lain. Yang paling penting adalah [[kereta kebal T-34]], yang pada asalnya direka sebagai pengganti siri BT, tetapi dengan perisai yang lebih berat dan meriam dua matlamatnya ia menjadi kereta kebal serdahana terbaik bagi separuh pertama Perang Dunia Kedua. Kereta kebal T-34 akhirnya menggantikan hampir keseluruhan kereta kebal Soviet yang lain. Reka bentuk asas cukup baik bagi mengekalkannya baik tempur melampaui tahun 1945, setelah di tingkatkan dengan meriam lebih berat, turet baru, dan pengubahsuaian yang lain. Reke bentuk penting kedua adalah [[kereta kebal Kliment Voroshilov|kereta kebal KV-1]]. Ia dilengkapi dengan meriam 76.2&nbsp;mm yang sama baik dengan kereta kebal T-34, dan memiliki [[enjin diesel]] V-2 yang sama. Bagaimanapun, KV memiliki sistem gantungan palang torsion baru dan perisai lebih berat berbanding kereta kebal T-34. Kereta kebal KV adalah perlahan, bertujuan sebagai kereta kebal memecah lalu. [[Kereta kebal KV-2]] versi sokongan rapat dilengkapi dengan howitzer 152&nbsp;mm. Siri kereta kebal KV merupakan kereta kebal utama Soviet sehingga tahun 1943, apabila pengeluaran berakhir dan sebahagian besarnya telah habis digunakan. Pada awal tahun 1944 pengganti kereta kebal KV adalah [[kereta kebal Losif Stalin|kereta kebal IS-2]], dilengkapi dengan meriam 122&nbsp;mm, memiliki perisai lebih tebal dan pergerakan lebih baik. Kereta kebal penyokong infantri pada tahun 1941, bertujuan sebagai pengganti kepada T-26, adalah [[kereta kebal T-50]], dilengkapi dengan senjata meriam 45&nbsp;mm, dengan sistem gantungan palang-torsion dan perisai yang baik bagi kelas setandingnya. Masalah pengilangan dengan enjin barunya mendorong kepada pembatalannya hanya selepas penghasilan kurang dari 70 buah. Akhirnya, peranan peninjau ringan akan digantikan oleh [[kereta kebal T-40|kereta kebal afimbia T-40]] dan [[kereta kebal T-60]] yang bukan afimbia tetapi lebih murah.
|kereta kebal T-34 Model 1942 ''ekranami'' (Russia bagi "dengan skrin"), dengan [[perisai kenderaan|appliqué armour]] dipetri pada badan, berhampiran Leningrad, 1942.
File:Valentine-tank-Stalin.jpg|Kereta kebal Valentine dikeluarkan bagi USSR.
File:IS-2-44.jpg|Kereta kebal IS-2 memiliki meriam 122 &nbsp;mm panjang
</gallery>
</div>
[[Image:M4A1 to M4A3 tank animation.gif|thumb|left|kereta kebal M4A1, A2 dan A3 dibandingkan.]]
[[Image:M24-Chaffee-latrun-1.jpg|thumb|left|[[M24 Chaffee|Kereta kebal ringan M24 Chaffee]].]]
 
 
Ketika mula digunakan, kereta kebal M3 setanding dengan kereta kebal serdahana Jerman, tetapi ia memiliki kekurangan besar pada persenjataan meriam utama 75&nbsp;mm yang dipasang pada badannya. Ia juga turut memiliki turet putar keliling dengan meriam 37&nbsp;mm, tetapi turet digabung dengan meriam pada badan memberikan profil amat tinggi. Division Berperisai Pertama Amerika Syarikat turut menggunakan kereta kebal M3 di Afrika. Ia merupakan penyelesaian sementara, tidak bertujuan sebagai rekabentuk kepentingan besar. Dalam perkhidmatan Amerika dan British, kereta kebal M3 terutamanya dikeluarkan pada akhir kempen Afrika Utara tetapi terus berkhidmat sepanjang Kempen Itali tambahan kepada sejumlah kecil yang turut serta dalam pencerobohan Normandy. Ia terus berkhidmat dalam [[Tentera merah]] untuk beberapa waktu, di mana krewnya mengelarnya sebagai ‘kubur tujuh beradik’.
 
{{DEFAULTSORT:Tanks In World War Ii}}
[[CategoryKategori:Kenderaan tempur berperisai]]
[[CategoryKategori:Kereta kebal Perang Dunia Kedua| ]]
[[CategoryKategori:Kereta kebal]]
342

suntingan