Kesusasteraan: Perbezaan antara semakan

2,237 bait ditambah ,  11 bulan lalu
tiada ringkasan suntingan
Tiada ringkasan suntingan
'''Kesusasteraan''' ([[Tulisan {{Jawi]]|كسوسسترأن}}, bentuk ringkas: كسوسسترأن'''sastera''' {{Script|Arab|سسترا}}) atau '''persuratan''' ({{Jawi|ڤرسورتن}}) merujuk kepada hasil seni yang disampaikan melalui bahasa. DariPada segierti etimologikata yang lebih luas, kesusasteraan berasalboleh daripadadimaksudkan cantumansebagai katasegala 'Su'pengucapan danyang 'Sastra'indah-indah, dalamsama [[Bahasaada Sanskrit]]ia yangtertulis bermaksudnyaatau karyatidak. yangIa indahlahiriahnya danwujud berguna.dalam Kedua-duamasyarakat katamanusia inimelalui kemudianbentuk diberikantulisan imbuhandan ke-anjuga bagiwujud membentukdalam katabentuk namalisan. DariDalam segikehidupan hurufiahnyasehari-harian, perkataankedua-dua bentuk kesusasteraan bermaksudsememangnya "kumpulantidak buku-bukuterpisah yangdaripada indahkita. bahasanyaMisalnya, dankita baikakan isinya."mendengar Padamuzik ertiyang katamengandungi lirik lagu yang lebihmerupakan luas,hasil kesusasteraansastera. bolehDan dimaksudkankita sebagaisendiri segalapula akan pengucapanmenggunakan pelbagai peribahasa dan pepatah yang indah-indah, samayang adasebenarnya iajuga tertulismerupakan atau tidakkesusasteraan.
 
Kesusasteraan pada lahiriahnya wujud dalam masyarakat manusia melalui bentuk tulisan dan juga wujud dalam bentuk lisan. Dalam kehidupan sehari-harian, kedua-dua bentuk kesusasteraan sememangnya tidak terpisah daripada kita. Misalnya, kita akan mendengar muzik yang mengandungi lirik lagu yang merupakan hasil sastera. Dan kita sendiri pula akan menggunakan pelbagai peribahasa dan pepatah yang indah-indah yang sebenarnya juga merupakan kesusasteraan.
 
Pada kesimpulannya, kesusasteraan merupakan sebahagian daripada [[budaya]] [[manusia]]. Ia adalah ekspresi diri manusia dan juga manifestasi estetik manusia terhadap bahasa yang dipertuturkan oleh mereka sendiri. Ia juga mempunyai unsur tersurat dan tersirat untuk mengungkapkan makna-makna simbolik di sebalik kata-katanya.
 
== Etimologi ==
== Kategori Kesusasteraan Melayu ==
Kata-kata ''sastera'' dan ''kesusasteraan'' yang terimbuh (dengan kata Jawa kuno ''su'' "indah, baik") mula wujud pada abad ke-20 meminjam dari kata [[bahasa Sanskrit]] {{Lang|sa|शास्त्र}} ''śāstra'' "ajaran, perintah, arahan, petunjuk";<ref name="KosakataSanskerta">{{cite book|title=A Sanskrit-English Dictionary|last1=Monier-Williams|first1=Monier|publisher=Motilal Banarsidass|year=1981|isbn=|place=Delhi, Varanasi, Patna|pages=1069}} - melalui {{Cite book|title=Kosakata Bahasa Sanskerta dalam Bahasa Melayu Masa Kini|last=Edi Sedyawati dkk.|first=|publisher=Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa Departemen Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia|year=1994|isbn=979-459-416-4|location=Jakarta, Indonesia|pages=166}}</ref><ref name="mbms">{{Citebook|url=https://www.mbms.sg/en/-/media/mlc/documents/yang-terukir-ebook-master---23-nov-2015.pdf|title=Yang Terukir: Bahasa dan Persuratan Melayu: Sempena 50 Tahun Kemerdekaan Singapura|last=|first=|publisher=Majlis Bahasa Melayu Singapura & Bizmedia Publishing|others=|year=2015|isbn=978-981-09-6483-2|editor-last=Hadijah Rahmat|location=Stamford Court|pages=70-71|oclc=915156596|editor-last2=Azhar Ibrahim Alwee|editor-last3=Juffri Supa’at|editor-last4=Muhammad Andi Mohammed Zulkepli|editor-last5=Mukhlis Abu Bakar|editor-last6=Mohd Raman Daud|editor-last7=Sa’eda Buang}}</ref> pengungkapan ini dipopularkan dengan tertubuhnya [[Angkatan Sasterawan 50]]. Pada zaman sebelum meletusnya Perang-Perang Dunia, ungkapan ''persuratan'' imbuhan kata ''[[surat]]'' (yakni bermaksud "[[tulisan]]" atau "apa jua tertulis pada kertas") lebih didapati.<ref name="mbms" /><ref>{{Cite journal|last=Ismail Hussein|year=1968|title=The Study of Traditional Malay Literature|url=https://www.asj.upd.edu.ph/index.php/archive/136-vol-06-no-1-1968|journal=Asian Studies|publisher=Philippine Center for Advanced Studies, University of the Philippines|volume=6|issue=1|pages=66-89|quote=The traditional Malay word for literature was "persuratan"- whatever was placed on paper. It was only after the War that the word "kesusasteraan" -the refined artistic writings- came into use.}}</ref><ref>{{Cite dictionary|url=https://nla.gov.au/nla.obj-60272783/view?partId=nla.obj-436256488#page/n270/mode/1up/search/piama|title=surat|dictionary=A Malay-English dictionary (romanised)|last=Wilkinson|first=Richard James|publisher=Salavopoulos & Kinderlis|year=|isbn=|location=Mytilini, Yunani|quote=|date=1932|volume=II|page=505|via=TROVE, Perpustakaan Negara Australia}}</ref>
 
== Kategori ==
Secara umumnya, pengkategorian kesusasteraan Melayu akan merujuk kepada tradisional dan moden. Walaupun Kedua-dua kategori mempunyai genre prosa dan puisi serta menggambarkan cara hidup atau budaya Melayu, ciri-ciri mereka adalah berbeza.
 
'''Puisi''' merujuk kepada hasil kesusasteraan yang ditulis dengan "tidak menuruti tatabahasa". Ia sebenarnya tidak terdiri daripada ayat-ayat yang lengkap, melainkan terdiri daripada frasa-[[frasa]] yang disusun dalam bentuk baris-barisan. Pada lazimnya, puisi merupakan bahasa yang berirama dan apabila dibaca pembaca akan berasa rentaknya. Contoh bagi kesuasteraan puisi termasuklah: [[Sajak]], [[Syair]], [[Pantun]], [[Gurindam]], [[Lirik]], [[Seloka]], [[Mantera]] dan sebagainya.
 
== Jenis-jenis kesusasteraan ==
Sekiranya, hasil kesuasteraan dikategorikan secara semantik, yakni dari segi isi, kesusasteraan boleh dibahagikan kepada dua kategori yang besar, yakni:
 
'''Kesusasteraan bukan Naratif''' merujuk kepada hasil kesusasteraan yang tidak mengandungi plot. Bahan sastera ini mengandungi lebih banyak ekspresi pengarang berbanding dengan kesusasteraan naratif. Kesusteraan ini lebih banyak dilahirkan dalam bentuk puisi.
 
== Struktur teks kesusasteraan ==
Kesusasteraan boleh dilahirkan dalam pelbagai cara, dan salah satu cara yang biasa ditemui adalah dalam bentuk teks, yakni dalam bentuk tulisan yang tersusun. Teks kesusasteraan merupakan satu bentuk binaan yang terdiri daripada unsur-unsur seperti apa yang sebut di bawah:
* Tema
 
==Rujukan==
{{reflist|2}}
{{reflist}}Ali Ahmad, Pengantar Pengajian Kesusasteraan, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 1994.{{Authority control}}
 
;Sumber utama
{{reflist}}* Ali Ahmad, Pengantar Pengajian Kesusasteraan, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 1994.{{Authority control}}
{{Authority control}}
[[Kategori:Kesusasteraan| ]]
[[Kategori:Bahasa]]