Parti Komunis Perancis

Parti Komunis Perancis (Bahasa Perancis: Parti communiste français, PCF) ialah sebuah parti politik berfahaman komunis di Perancis.

Parti Komunis Perancis
Parti communiste français
SingkatanPCF
Setiausaha KebangsaanFabien Roussel
JurubicaraCécile Cukierman
Ian Brossat
PengasasLudovic-Oscar Frossard
Fernand Loriot
Marcel Cachin
Diasaskan30 Disember 1920 (1920-12-30)
PecahanFrench Section of the Workers' International
Ibu pejabat2, place du Colonel Fabien – 75019 Paris
AkhbarL'Humanité
Sayap pelajarUnion of Communist Students
Sayap beliaMouvement Jeunes Communistes de France
Keanggotaan (2016) 56,595[1]
IdeologiKomunisme[2]
Soft Euroscepticism[3]
Kedudukan politikKiri jauh (sebelum 1977)
Haluan kiri (sejak 1977)[4]
Penggabungan EropahParty of the European Left
Penggabungan antarabangsaInternational Meeting of Communist and Workers' Parties
Kumpulan Parlimen EropahEuropean United Left–Nordic Green Left
Warna     Merah
Lagu parti"L'Internationale"
Assemblée Nationale
11 / 577
Senat Perancis
12 / 348
Parlimen Eropah
3 / 74
Presiden Majlis Kawasan
0 / 17
Majlis kawasan
1 / 101
Laman sesawang
www.pcf.fr Sunting ini di Wikidata
Politik France
Parti politik
Pilihan raya
Until 2008, the party was also member of Popular Front (1936–1938), CNFL (1940–1947) and the Plural Left (1997–2002)

IdeologiSunting

Parti ini kuat menentang ideologi kapitalisme yang dilihat harus "dibendung" kerana sistem tersebut menurut ia "kepenatan" dan "di ambang kemusnahan",[5]:177 lagi-lagi dengan insiden krisis kewangan 2007-2008 dan Kemelesetan Besar dilihat sebagai kesan utama sistem ekonomi ini/[5]:177Fenomena globalisasi dilihat parti ini sebagai mengesahkan pandangan evolusi sistem kapitalisme oleh Karl Marx dan Friedrich Engels.

Meskipun dengan kecenderungan fahaman parti ini yang berhaluan jauh kiri, ia tidak berdepan masalah bergabung kuasa dengan kabinet pemerintah sedia ada Perancis yang turut mempunyai parti lebih sentris seperti Parti Sosialis, tidak seperti parti-parti politik lain yang sefahaman dengan ia seperti gabungan Parti Antikapitalis Baru/Liga Revolusioner (Nouveau Parti anticapitaliste/Ligue communiste révolutionnaire) mahupun Lutte Ouvrière.

KepimpinanSunting

Setiausaha agung (1921–1994) dan setiausaha kebangsaan (sejak 1994)Sunting

Keputusan pilihan rayaSunting

Peringkat presidenSunting

Tahun
pilihan raya
Calon Pusingan pertama Pusingan kedua
# undian keseluruhan % undian keseluruhan # undian keseluruhan % undian keseluruhan
1969 Jacques Duclos 4,808,285 21.27 (#3)
1981 Georges Marchais 4,456,922 15.35 (#4)
1988 André Lajoinie 2,056,261 6.76 (#5)[6]
1995 Robert Hue 2,638,936 8.66 (#5)
2002 Robert Hue 960,480 3.37 (#11)
2007 Marie-George Buffet 707,268 1.93 (#7)
2012 Jean-Luc Mélenchon (as Left Front candidate) 3,985,089 11.10 (#4)

Peringkat umumSunting

Perhimpunan Kebangsaan
Tahun pilihan raya Bil. undian diraih (pusingan pertama) Bil. kerusi diraih
# % # ±
1924 885,993 9.8
1928 1,066,099 11.3 15
1932 796,630 8.3 1
1936 1,502,404 15.3 62
1945 5,024,174 26.2 87
1946 (Jun) 5,145,325 26.0 6
1946 (Nov) 5,430,593 28.3 29
1951 4,939,380 26.3 79
1956 5,514,403 23.6 47
1958 3,882,204 18.9 140
1962 4,003,553 20.8 31
1967 5,039,032 22.5 32
1968 4,434,832 20.0 39
1973 5,085,108 21.4 39
1978 5,870,402 20.6 13
1981 4,065,540 16.2 42
1986 2,739,225 9.8 9
1988 2,765,761 11.3 8
1993 2,331,339 9.3 3
1997 2,523,405 9.9 11
2002 1,216,178 4.8 14
2007 1,115,663 4.3 6
2012 1,792,923 6.9 8
2017 615,487 2.7 3

Parlimen EropahSunting

Tahun pilihan raya Bil. undian diraih Bil. kerusi diraih
# % # ±
1979 4,153,710 20.5
1984 2,261,312 11.2 9
1989 1,401,171 7.7 3
1994 1,342,222 6.9
1999 1,196,310 6.8 1
2004 1,009,976 5.9 4
2009 1,115,021 6.5 1
2014 1,252,730 6.6 2

RujukanSunting

  1. ^ "Vote présidentielle 2017" (PDF). L'Humanité. 26 November 2016. Dicapai pada 16 December 2017.
  2. ^ Nordsieck, Wolfram (2017). "France". Parties and Elections in Europe.
  3. ^ Benedetto, Giacomo; Quaglia, Lucia (2007). "The Comparative Politics of Communist Euroscepticism in France, Italy and Spain". Party Politics. 13 (4): 478–499. doi:10.1177/1354068807077957.
  4. ^ Cosseron, Serge (ed.). Le dictionnaire de l'extrême gauche
  5. ^ a b Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; teks bagi rujukan Bréchon tidak disediakan
  6. ^ Pierre Juquin, PCF dissident polled 2.1% of the vote

Bacaan lanjutSunting

  • Bell, D.S. and Byron Criddle. ''The French Communist Party in the Fifth Republic.'' (1994)
  • Joly, Danièle. ''The French Communist Party and the Algerian War.'' (1991)
  • Kemp, Tom. ''Stalinism in France: The first twenty years of the French Communist Party.'' London: New Park, 1984.
  • Raymond, Gino G. ''The French Communist Party during the Fifth Republic: A Crisis of Leadership and Ideology.'' Basingstoke: Palgrave Macmillan, 2005.
  • Sacker, Richard. ''A Radiant Future. The French Communist Party and Eastern Europe, 1944-1956.'' Peter Lang, 1999.

Pautan luarSunting