Paul Robin Krugman (/ˈkrʊɡmən/ KRUUG-mən;[1][2] lahir 28 Februari 1953)[3] ialah ahli ekonomi Amerika Syarikat yang merupakan Profesor Ekonomi di Graduate Center of the City University of New York, dan kolumnis The New York Times.[4] Pada tahun 2008, Krugman dianugerahkan Nobel Memorial Prize in Economic Sciences atas sumbangan beliau terhadap Teori Perdagangan Baru dan Geografi Ekonomi Baru.[5] Jawatankuasa Hadiah memetik karya Krugman menerangkan corak perdagangan antarabangsa dan pengedaran geografi aktiviti ekonomi, dengan mengkaji kesan ekonomi skala dan keutamaan pengguna untuk pelbagai barangan dan perkhidmatan.[6]

Paul Krugman
Paul Krugman-press conference Dec 07th, 2008-8.jpg
Krugman pada 2008
Kelahiran (1953-02-28) 28 Februari 1953 (umur 67)
InstitutionCity University of New York
Princeton University
London School of Economics
BidangInternational economics
Macroeconomics
Sekolah atau
tradisi
Keynesian economics
New Keynesian macroeconomics
Pusat pendidikanMassachusetts Institute of Technology
Yale University
Penasihat
kedoktoran
Rüdiger Dornbusch
PengaruhAvinash Dixit
Rudi Dornbusch
John Maynard Keynes
Paul Samuelson
Joseph Stiglitz
SumbanganInternational trade theory
New trade theory
New economic geography
AnugerahJohn Bates Clark Medal (1991)
Princess of Asturias Awards (2004)
Nobel Memorial Prize in Economic Sciences (2008)
Maklumat di IDEAS / RePEc

Krugman pernah menjadi profesor ekonomi di MIT, dan kemudiannya di Universiti Princeton. Beliau bersara dari Princeton pada bulan Jun 2015, dan memegang tajuk profesor emeritus di sana. Beliau juga memegang gelaran Profesor Centenary di London School of Economics.[7] Krugman ialah Presiden Persatuan Ekonomi Timur pada tahun 2010,[8] dan merupakan antara ahli ekonomi paling berpengaruh di dunia.[9] Beliau terkenal dalam bidang akademik untuk kerja-kerja pada ekonomi antarabangsa (termasuk teori perdagangan dan kewangan antarabangsa),[10][11] geografi ekonomi, perangkap kecairan, dan krisis mata wang.

Krugman ialah pengarang 27 buku, termasuk karya ilmiah, buku teks, dan buku untuk penonton yang lebih umum, dan telah menerbitkan lebih dari 200 artikel ilmiah dalam jurnal profesional dan menyunting jilid.[12] Beliau juga telah menulis beberapa ratus lajur mengenai isu-isu ekonomi dan politik untuk The New York Times, Fortune dan Slate. Satu kaji selidik pakar ekonomi pada tahun 2011 menamakannya ahli ekonomi hidup kegemaran mereka di bawah umur 60 tahun.[13] Sebagai pengulas, Krugman telah menulis mengenai pelbagai isu ekonomi termasuk pengagihan pendapatan, cukai, makroekonomi, dan ekonomi antarabangsa. Krugman menganggap dirinya liberal moden, merujuk kepada buku-bukunya, blognya di The New York Times, dan buku 2007 The Conscience of a Liberal.[14] Komen beliau yang popular telah menarik perhatian dan komen yang meluas, baik positif maupun negatif.[15]

RujukanSunting

  1. ^ Krugman, Paul (May 18, 2012). "Head Still Talking". The Conscience of a Liberal. The New York Times. Diarkib daripada yang asal pada October 20, 2017. Dicapai pada February 7, 2017. Parameter |dead-url= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  2. ^ Blodget, Henry (November 22, 2014). "Ladies And Gentlemen, We Have Finally Learned The Right Way To Say 'Krugman'!". Business Insider. Diarkib daripada yang asal pada February 25, 2016. Dicapai pada February 19, 2016. Parameter |dead-url= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  3. ^ Paul Krugman. June 8, 2017. Diarkib daripada yang asal pada April 25, 2013. Dicapai pada January 20, 2013. Parameter |deadurl= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  4. ^ "About Paul Krugman". krugmanonline. W. W. Norton & Company. 2012. Diarkib daripada yang asal pada February 20, 2009. Dicapai pada May 15, 2009. Parameter |dead-url= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  5. ^ "The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2008". nobelprize.org. Diarkib daripada yang asal pada June 29, 2017. Dicapai pada June 14, 2017. Parameter |dead-url= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  6. ^ Nobel Prize Committee, "The Prize in Economic Sciences 2008"
  7. ^ "Lionel Robbins Memorial Lectures 2009: The Return of Depression Economics". London School of Economics, Centre for Economic Performance. June 8, 2009. Diarkib daripada yang asal pada July 8, 2012. Dicapai pada August 6, 2009. Parameter |dead-url= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  8. ^ "Home – Eastern Economic Association". Eastern Economic Association. Diarkib daripada yang asal pada August 29, 2012. Dicapai pada August 20, 2012. Parameter |dead-url= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  9. ^ "Economist Rankings at IDEAS – Top 10% Authors, as of May 2016". Research Papers in Economics. May 2016. Diarkib daripada yang asal pada August 12, 2016. Dicapai pada July 4, 2016. Parameter |dead-url= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  10. ^ Note: Krugman modeled a 'preference for diversity' by assuming a CES utility function like that in A. Dixit and J. Stiglitz (1977), 'Monopolistic competition and optimal product diversity', American Economic Review 67.
  11. ^ Forbes, October 13, 2008, "Paul Krugman, Nobel"
  12. ^ "Columnist Biography: Paul Krugman". The New York Times. Diarkib daripada yang asal pada January 30, 2017. Dicapai pada 2016-09-14. Parameter |dead-url= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  13. ^ "Archived copy" (PDF). Diarkib daripada yang asal (PDF) pada December 30, 2016. Dicapai pada December 29, 2016. Parameter |dead-url= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)
  14. ^ The New York Times, "The Conscience of a Liberal." Retrieved August 6, 2009
  15. ^ "The one-handed economist", The Economist, November 13, 2003, diarkib daripada yang asal pada October 17, 2011, dicapai pada 2011-08-10 Parameter |deadurl= yang tidak diketahui diendahkan (bantuan)

Pautan luarSunting