Tanah Dijanjikan (Bahasa Ibrani: הארץ המובטחת‎, translit.: ha-Aretz ha-Muvtachat) merujuk pada satu istilah yang digunakan bagi menghuraikan tanah yang dijanjikan oleh Tuhan, berdasarkan Bible Ibrani, kepada Bani Israel. Janji ini pertama kali dibuat kepada Abraham (Genesis 15:18-21) dan kemudian sekali lagi kepada anak beliau Ishaq, dan anak lelaki Isaac Yakub (Genesis 28:13), cucu Abraham. Tanah Dijanjikan diberikan kepada keturunan mereka selepas Eksodus dan dihuraikan dalam bentuk sempadan wilayah bermula dari Sungai Mesir ke Sungai Furat.

Peta menunjukkan satu tafsiran sempadan Tanah Dijanjikan, berdasarkan janji Tuhan kepada Abraham (Genesis 15).

RujukanSunting