Buka menu utama

Valéry Marie René Georges Giscard d'Estaing [valeʁi ʒiskaʁ destɛ̃,va-lé-ri jis-kar dés-taeng] (lahir 2 Februari 1926) adalah seorang negarawan negarawan Perancis yang berkhidmat sebagai Presiden Republik Perancis dari 1974 hingga 1981.[1]

Valéry Giscard d'Estaing
Jurugambar Potret daripada Valéry Giscard d'Estaing
Presiden Perancis
Dalam jawatan
27 Mei 1974 – 21 Mei 1981
Perdana MenteriJacques Chirac
Raymond Barre
Didahului olehGeorges Pompidou
Digantikan olehFrançois Mitterrand
Presiden Majlis Daerah
of Auvergne
Dalam jawatan
21 Mac 1986 – 2 April 2004
Didahului olehMaurice Pourchon
Digantikan olehPierre-Joël Bonté
Menteri Ekonomi dan Kewangan
Dalam jawatan
20 Jun 1969 – 27 Mei 1974
Perdana MenteriJacques Chaban-Delmas
Pierre Messmer
Didahului olehFrançois-Xavier Ortoli
Digantikan olehJean-Pierre Fourcade
Dalam jawatan
18 Januari 1962 – 8 Januari 1966
Perdana MenteriMichel Debré
Georges Pompidou
Didahului olehWilfrid Baumgartner
Digantikan olehMichel Debré
Butiran peribadi
LahirValéry Marie René Georges Giscard d'Estaing
(1926-02-02) 2 Februari 1926 (umur 93)
Koblenz, Jerman yang diduduki Perancis
Parti politikCNIP (1956–1962)
FNRI (1966–1977)
PR (1977–1995)
UDF (1978–2002)
PPDF (1995–1997)
DL (1997–1998)
UMP (2002–2004)
PasanganAnne-Aymone Sauvage de Brantes (k. 1952)
Anak-anak4, termasuk Henri dan Louis
Alma materÉcole Polytechnique
École nationale d'administration
Tandatangan

Sebagai Menteri Kewangan di bawah Perdana Menteri Jacques Chaban-Delmas dan Pierre Messmer, beliau memenangi pilihan raya presiden 1974 dengan 50.8% undi terhadap François Mitterrand daripada Parti Sosialis. Tempohnya ditandakan dengan sikap yang lebih liberal terhadap isu-isu sosial seperti perceraian, kontrasepsi dan pengguguran-dan percubaan untuk memodenkan negara dan pejabat presiden, terutamanya melancarkan projek-projek infrastruktur yang luas seperti sistem kereta api TGV dan peralihan penggunaan kuasa nuklear sebagai sumber tenaga utama Perancis. Walau bagaimanapun, kemasyhurannya merosot berikutan ekonomi yang menyusul krisis tenaga 1973 lalu menandakan berakhirnya zamaan yang dikatakan sebagai kemakmuran hebat negara Perancis setelah redanya Perang Dunia Kedua iaitu "tiga puluh tahun yang gemilang" (Trente Glorieuses).

Giscard d'Estaing menghadapi penentangan politik dari kedua-dua belah spektrum politik - haluan kiri diketuai François Mitterrand serta haluan kanan yang membangkang polisi beliau diketuai Jacques Chirac yang memberi nafas baharu kepada fahaman Gaullisme. Pada tahun 1981, walaupun beliau mendapat undia popular yang tinggi, beliau kalah dalam pilihan raya semula menentang Mitterrand, dengan 48.2% undian diraih.[2]

Awal hidup dan pendidikanSunting

Kerjaya politik awalSunting

 
D'Estaing pada 1979

PemerintahanSunting

PersaraanSunting

Beliau dimasukkan sebagai anggota Académie française - akademi persuratan dan pelanngsungan bahasa Perancis tahun 2003.[3]

RujukanSunting

  1. ^ "Giscard hints at affair with Diana". Connexion. 21 September 2009. Diarkibkan daripada asal pada 5 October 2009. Dicapai 3 Jun 2011. 
  2. ^ "Giscard: I made up Diana love story". Connexion. 24 September 2009. Diarkibkan daripada asal pada 5 October 2009. Dicapai 3 June 2011. 
  3. ^ "VGE devient Immortel". Le Nouvel Observateur (dalam bahasa Perancis). 17 Disember 2003. Dicapai 20 November 2016. 

==Pautanluar