Buka menu utama

Perubahan

22 bait ditambah ,  7 tahun lalu
tiada ringkasan suntingan
[[Fail:Nkrumah-King.jpg|thumb|270px|Kwame Nkrumah dengan [[Martin Luther King, Jr.]] di perayaan kemerdekaan [[Ghana]]]].
'''Kwame Nkrumah''' ([[21 September]] [[1909]] - [[27 April]] [[1972]]) ialah pengasas dan [[Ketua Negara Ghana|presiden]] pertama negara [[Ghana]] moden. Beliau juga merupakan ketua [[penyahjajahan]], [[Neo-kolonialisme|anti-neo-kolonialisme]], dan [[anti-imperialisme]] [[Afrika]] dari [[Ghana]] yang telah muncul sebagai salah satu penyokong [[Pan-Afrikanisme]] yang terpengaruhpaling berpengaruh pada [[abad ke-20]].
 
== Kehidupan awal dan pendidikan ==
Dilahirkan di [[Nkroful]], [[Pantai Emas (tanah jajahan British)|Pantai Emas]] (Ghana kini), Nkrumah menerima pendidikannya daripada [[Sekolah Achimota]], [[Accra]], dan Seminari Roman Katolik, Amisano. Beliau kemudian mengajar di sebuah sekolah Katolik di [[Axim]]. Pada tahun [[1935]], Nkrumah meninggalkan Afrika untukdan pergi ke [[Amerika Syarikat]] dan memperoleh ijazah [[Sarjana Muda Sastera]] daripada [[Universiti Lincoln (Pennsylvania)|Universiti Lincoln]], [[Pennsylvania]] pada tahun [[1939]]. Beliau juga mendapatkanmendapat Sarjana Sains dalam bidang pendidikan daripada [[Universiti Pennsylvania]] pada tahun [[1942]], dan Sarjana Sastera dalam bidang falsafah pada tahun berikut. Semasa Nkrumah berkuliah dalam sains politik di Lincoln, beliau dipilih sebagai presiden Pertubuhan Pelajar Afrika untuk Amerika dan [[Kanada]]. Nkrumah juga menjadi tutor universiti dalam bidang falsafah.
 
Semasa Nkrumah berada di Amerika Syarikat, beliau melawat dan berkhutbah di Gereja-[[gereja Presbyterian]] orang kulit Hitam di [[Philadelphia]] dan Bandarayabandaraya [[New York]]. Beliau juga membaca buku-buku mengenai [[politik]] serta [[ketuhanan]], dan dimaklumkanmenyebarkan tentang idea-idea [[Marcus Garvey]].
 
Nkrumah tiba di [[London]] pada tahun [[1945]] dengan tujuan untuk belajar di [[Pusat Pengajian Ekonomi London|LSE]]. Akan tetapi selepas perjumpaannya dengan [[George Padmore]], beliau membantu dalam pengurusan [[Kongres Seluruh Afrika]] Kelima di [[Manchester]], [[England]]. Selepas itu, beliau mengusahakanberjuang penyahjajahananti penjajahan Afrika dan menjadi Naib Presiden Kesatuan Pelajar Afrika Barat.
 
Nkrumah kemudian dianugerahi dengan [[ijazah kedoktoran kehormat]] oleh [[Universiti Lincoln (Pennsylvania)|Universiti Lincoln]], [[Universiti Negara Moscow]]; [[Universiti Kaherah]] di [[Kaherah]], [[Mesir]]; [[Universiti Jagiellon]] di [[Kraków]], [[Poland]]; [[Universiti Humboldt]] di bekas [[Berlin Timur]]; serta universiti-universiti yang lain.
 
== Kepulangan ke Pantai Emas ==
Pada musim luruh dalam tahun [[1947]], Nkrumah dijemput untuk menjadi Setiausaha Agung kepada [[Konvensyen Pantai Emas Bersatu]] (UGCC) di bawah [[Joseph B. Danquah]]. Konvensyen politik ini sedang memeriksa dengan teliti segala kemungkinan untuk [[kemerdekaan]]. Nkrumah menerima jawatan itu dan belayar ke Pantai Emas. Selepas bersinggahsinggah di [[Sierra Leone]], [[Liberia]], dan [[Pantai Ivory]], beliau tiba di Pantai Emas pada Disember [[1947]].
 
Pada Februari [[1948]], pihak polis menembak bekas-bekas perajurit Afrika yang sedang membantah kos sara hidup yang meningkat dengan pesat. Penembakan ini mencetuskan sebuah siri rusuhan di Accra, Kumasi dan bandar-bandar yang lain. Kerajaan British mengesyaki bahawa [[Konvensyen Pantai Emas Bersatu|UGCC]] adalah dibelakang bantahan-bantahan ini dan menangkap Nkrumah serta ahli-ahli utamanya yang lain dalam partinya. Menyedari kesilapan, pihak British membebaskan ketua-ketua konvensyen tidak lama kemudian. Disebabkan oleh pemenjaraannya oleh kerajaan jajahan, Nkrumah muncul sebagai perwira dan ketua gerakan belia pada tahun [[1948]].
16,835

suntingan