Idea persenjataan superfiring ialah meletakkan dua (atau lebih) turet meriam dalam satu baris, membelakangi satu sama lain, tetapi dengan turet kedua diletakkan atas ("super") turet didepan supaya turet kedua boleh menembak di atas turet pertama. Konfigurasi ini menunjukkan bahawa kedua-dua turet depan atau belakang boleh menembak pada mana-mana sasaran dalam sektor mereka, walaupun sasaran itu berada dalam satah menegak yang sama dengan turet.

Dua turet meriam di bahagian haluan pada salah sebuah kapal tempur superfiring pertama, iaitu Minas Geraes. Ia jenis "superfiring" kerana sebuah turet dipasang pada atas turet yang lain, dan boleh menembak di atasnya.

SejarahSunting

Sejarah kapal perang besar permukaan menurut label generik adalah kapal tempur, dan perbezaan lanjut antara pra-dreadnought dan dreadnought. Era evolusi teknikal berlaku kira-kira dari tahun 1900 hingga 1945. Sebahagian daripada evolusi teknikal didorong oleh keperluan untuk memampatkan kuasa tembakan meriam besar kedalam ruang terkecil yang mungkin. Dalam rekaan awal, turet berkaliber besar diletakkan semuanya pada tembakan datar yang sama ke satu pihak atau pihak yang lain. Dalam menembak ke depan atau ke belakang, biasanya hanya turet paling depan atau paling belakang akan menembak, terutamanya pada sudut rendah.

 
Lukisan garis kapal tempur kelas South Carolina, menunjukkan senjata utama superfiring.[note 1]

Satu kebimbangan awal ialah tekanan dan kejutan dari turet teratas akan merosakkan turet terbawah apabila tembakan dari atas. Ujikaji Tentera Laut AS menggunakan monitor USS Florida (BM-9) sebagai kapal ujian membuktikan bahawa superfiring adalah selamat. Hasilnya ialah reka bentuk bagi kapal tempur kelas-South Carolina yang pertama.

Kapal pertama dengan artileri superfiring (walaupun bukan dari kaliber yang sama), adalah kapal tempur Perancis Henri IV, dilancarkan pada tahun 1899.[1]

Superfiring tidak terhad kepada hanya dua turet. Sebagai contoh, kruiser ringan kelas Atlanta, yang dibangunkan dan dibina untuk berkhidmat dalam Perang Dunia II, menggunakan sistem tiga turet bertindih di bahagian depan dan belakang, dipasang meriam laras berkembar dengan kaliber 5"/38 dwiguna yang mempunyai arka tembakan yang hampir tidak terganggu.

Nota kakiSunting

  1. ^ Reprinted from Brassey's Naval Annual, 1912.

RujukanSunting

NotaSunting

  1. ^ Roger Chesneau, Eugène Kolesnik (ed.): Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905, Conway Maritime Press, London, 1979, ISBN 0-85177-133-5, p.295

BibliografiSunting