Pertapaan [pĕr.ta.pa.an] difahamkan sebagai perilaku membawa dan mengasingkan diri daripada masyarakat dengan menghuni kawasan yang terpencil dan sukar dimasuki kebanyakan manusia (yakni "bertapa") untuk seberapa tujuan tertentu, seperti menguatkan keimanan atau kepercayaan terhadap suatu agama dianuti sendiri melalui penyucian diri daripasa segala unsur buruk, mahupun untuk memperoleh kesaktian.[1]

Istilah ini berakar daripada perkataan bahasa Sanskrit iaitu ताप tāpa yang bermaksud "kesengsaraan minda atau badan".[2]

RujukanSunting

  1. ^ "'bertapa' - Maklumat Kata". Pusat Rujukan Persuratan Melayu. Dewan Bahasa dan Pustaka Malaysia. Dicapai pada 4 Mac 2020.
  2. ^ "tāpa". Sanskrit Dictionary for Spoken Sanskrit. Dicapai pada 4 Mac 2020.