Buka menu utama

Hittite adalah orang Anatolia purba yang bertutur dalam bahasa Hittite dari keluarga bahasa India-Eropah di Anatolia.[1] Orang Hittite mengasaskan sebuah kerajaan yang berpusat di Hattusa (Hittite URUḪattuša) di utara-tengah Anatolia (di penara Anatolian Tengah) ca. kurun ke-18 SM. Empayar Hittite pada zaman kemuncaknya pada kurun ke-14 SM, merangkumi bahagian besar Anatolia, barat laut Syria sejauh muara Sungai Litani (sebuah wilayah dikenali sebagai Amqu), dan ke arah timur sehingga ke hulu Mesopotamia. Selepas ca. 1180 SM, empayar ini berpecah kepada beberapa negara-kota "Neo-Hittite" bebas, beberapa darinya wujud sehingga lewat kurun ke-8 SM.

Empayar Hittite

Name:
URUHa-at-ti
("Tanah Hatti")
Kurun ke-16 SM–sekitar 1180 SM
{{{coat_alt}}}
Piring matahari Hittite, simbol bagi kerabat diraja.
Empayar Hittite pada zaman kemuncaknya di bawah Mursili II (sekitar 1321 – 1295).
Empayar Hittite pada zaman kemuncaknya di bawah Mursili II (sekitar 1321 – 1295).
Ibu kota Hattusa dan bagi satu tempoh singkat, Tarhuntassa
Bahasa lazimHittite, Luwia, Palai, Hurria, Assyria dan bahasa-bahasa wilayah Anatolia lain.
Agama
Politheisme, dewa-dewa Anatolia.
DemonimHittite
PemerintahanAutokrasi
Lugal 
• ca. 1586–1556 SM
Hattusili I
• 1556–1526 SM
Mursili I
• awal kurun ke-14 SM
Tudhaliya I
• sekitar 1350–1322
Suppiluliuma I
• sekitar 1321–1295
Mursili II
• sekitar 1295–1272
Muwattalli II
Era sejarahZaman Gangsa Akhir
• Labarna I menakluk HattiLabarna I menakluk Hatti
Kurun ke-16 SM
• Serangan oleh orang laut dan kerajaan sekitar membawa penamat kepada HattiSerangan oleh orang laut dan kerajaan sekitar membawa penamat kepada Hatti
sekitar 1180 SM

RujukanSunting

  1. ^ Dr Andrew McCarthy, University of Edinburgh, Archaeology 1B LectureTemplat:Verify source

KesusasteraanSunting

  • Akurgal, Ekrem - The Hattian and Hittite Civilizations; Publications of the Republic of Turkey; Ministry of Culture; 2001; 300 pages; ISBN 975-17-2756-1
  • Trevor R. Bryce, "Life and Society in the Hittite World," Oxford (2002).
  • Trevor R. Bryce, The Kingdom of the Hittites, Oxford (1999).
  • C. W. Ceram, The Secret of the Hittites: The Discovery of an Ancient Empire. Phoenix Press (2001), ISBN 1-84212-295-9.
  • Hans Gustav Güterbock, Hittite Historiography: A Survey, in H. Tadmor and M. Weinfeld eds. History, Historiography and Interpretation: Studies in Biblical and Cuneiform Literatures, Magnes Press, Hebrew University (1983) pp. 21–35.
  • J. G. Macqueen, The Hittites, and Their Contemporaries in Asia Minor, revised and enlarged, Ancient Peoples and Places series (ed. G. Daniel), Thames and Hudson (1986), ISBN 0-500-02108-2.
  • George E. Mendenhall, The Tenth Generation: The Origins of the Biblical Tradition, The Johns Hopkins University Press (1973), ISBN 0-8018-1654-8.
  • Erich Neu, Der Anitta Text, (StBoT 18), Otto Harrassowitz, Wiesbaden (1974).
  • Louis L. Orlin, Assyrian Colonies in Cappadocia, Mouton, The Hague (1970).
  • The Hittites and Hurrians in D. J. Wiseman Peoples of the Old Testament Times, Clarendon Press, Oxford (1973).
  • O.R. Gurney, The Hittites, Penguin (1952), ISBN 0-14-020259-5
  • Kloekhorst, Alwin (2007), Etymological Dictionary of the Hittite Inherited Lexicon, ISBN 90-04-16092-2O
  • Patri, Sylvain (2007), L'alignement syntaxique dans les langues indo-européennes d'Anatolie, (StBoT 49), Otto Harrassowitz, Wiesbaden, ISBN 978-3-447-05612-0
  • J. Freu et M. Mazoyer,

Des origines à la fin de l'ancien royaume hittite, Les Hittites et leur histoire 1, Paris, 2007 ; Les débuts du nouvel empire hittite, Les Hittites et leur histoire 2, Paris, 2007 ; L'apogée du nouvel empire hittite, Les Hittites et leur histoire 3, Paris, 2008.

Pautan luarSunting