Buka menu utama

Wikipedia β

Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu

(Dilencongkan dari UMNO)
"UMNO" dilencongkan di sini.

Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu (Jawi: ڤرتوبوهن کبڠساءن ملايو برساتو, juga dikenali sebagai UMNO; /ˈəmn/ atau PEKEMBAR) adalah sebuah parti politik di Malaysia yang dipimpin oleh Presiden, Ahmad Zahid Hamidi selepas Datuk Seri Najib Razak mengumumkan perletakan jawatan Presiden UMNO berkuatkuasa serta merta pada 12 Mei 2018. UMNO merupakan tulang belakang bagi Barisan Nasional merupakan parti pemerintah bagi kerajaan Persekutuan, merupakan parti pemerintah bagi kerajaan negeri Perlis, Kedah, Perak, Pahang, Terengganu, Negeri Sembilan, Melaka, Johor dan Sabah. UMNO tidak menubuhkan bahagian di negeri Sarawak.[5]

Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu
United Malay National Organisation
UMNO / PEKEMBAR
ڤرتوبوهن کبڠساءن ملايو برساتو
Pengerusi Badruddin Amiruddin
Presiden Ahmad Zahid Hamidi
Setiausaha-Agung Tengku Adnan Tengku Mansor
Pengasas Onn Jaafar
Timbalan Presiden Mohamad bin Hasan
Naib Presiden Ismail Sabri Yaakob
Mahdzir Khalid
Mohamed Khaled Nordin
Ketua Pemuda Asyraf Wajdi Dusuki
Ketua Wanita Noraini Ahmad
Ketua Puteri Zahida Zarik Khan
Slogan Bersatu, Bersetia, Berkhidmat
Diasaskan 11 Mei 1946; 72 tahun yang lalu (1946-05-11)
Didahului Pertubuhan Melayu Bersatu
Ibu pejabat Tingkat 38, Menara Dato’ Onn, Pusat Dagangan Dunia Putra, Jalan Tun Ismail, 50480 Kuala Lumpur
Akhbar New Straits Times
Utusan Malaysia
Berita Harian[nb 1]
Harian Metro[nb 2]
Kosmo![nb 3]
Sayap belia Pergerakan Pemuda UMNO
Sayap wanita Pergerakan Wanita UMNO
Sayap belia wanita Pergerakan Puteri UMNO
Keahlian 4 Juta (awal 2018)
Ideologi Ketuanan Melayu,
Nasionalisme,[2][3] Konservatisme,[4] Islamisme
Agama Islam: Ahli Sunah Waljamaah
Penggabungan nasional Parti Perikatan (1952–73)
Barisan Nasional (1973–kini)
Warna rasmi      Merah dan putih1
Dewan Negara:
22 / 70
Dewan Rakyat:
51 / 222
Dewan Undangan Negeri:
139 / 587
Bendera parti
UMNO (Malaysia).svg
Tapak web
www.umno-online.my
Politik Malaysia
Parti politik
Pilihan raya
1Merah putih telah digunakan semenjak sebelum kemerdekaan lagi.

UMNO dianggap sebagai parti nasionalisme Melayu atau ketuanan Melayu.[6][7] Menurut perlembagaan parti ini, asasnya adalah untuk berjuang mendukung cita-cita kebangsaan Melayu demi mengekalkan maruah dan martabat bangsa, agama dan negara.[8] Ia juga yang memperjuangkan hak-hak istimewa orang Melayu dan orang Bumiputera.[9]

Dalam pilihan raya umum UMNO 2018, yang dianggap oleh banyak pihak sebagai penting dalam perkembangan parti, bekas Timbalan Perdana Menteri Ahmad Zahid Hamidi telah dipilih sebagai presiden UMNO, yang mendapat lebih banyak undi berbanding saingannya Khairy Jamaluddin (bekas ketua Pemuda UMNO) dan Tengku Razaleigh Hamzah (veteran UMNO).[10]

Isi kandungan

Sejarah

Selepas British kembali ke Tanah Melayu selepas Perang Dunia II, Malayan Union dibentuk. Walau bagaimanapun, Kesatuan ini telah ditemui dengan banyak pembangkang kerana kerangka perlembagaannya, yang dikatakan mengancam kedaulatan Melayu ke atas Tanah Melayu. Satu siri kongres Melayu telah diadakan, memuncak dalam pembentukan parti nasionalis, UMNO pada 10 Mei 1946 di Kongres Melayu Ketiga di Johor Bahru, dengan Datuk Onn Jaafar sebagai pemimpinnya. UMNO sangat menentang Malayan Union, tetapi pada mulanya tidak mencari kuasa politik. UMNO tidak mempunyai pilihan dengan terus memainkan peranan sokongannya kepada raja-raja British. British bekerjasama dengan pemimpin UMNO dan membantu mengalahkan pemberontakan komunis.[11]

Pada tahun 1949, selepas Malayan Union digantikan oleh Persekutuan Tanah Melayu yang separa-autonomi, UMNO beralih fokusnya kepada politik dan tadbir urus. Orang-orang Melayu mencari hak-hak kelahiran mereka sejak kerajaan Malaya tidak mengumumkan secara terbuka, menyebabkan situasi yang membingungkan. Walau bagaimanapun, pentingnya perjuangan UMNO nampaknya tidak berasaskan kaum. Kerana mereka juga berjuang untuk kaum lain apabila mereka berada di kemuncak negara.[12]

Pada tahun 1951, Onn Jaafar meninggalkan UMNO selepas gagal membuka keanggotaannya kepada orang-orang Melayu bukan Melayu untuk membentuk Parti Kemerdekaan Malaya (IMP).[13] Tunku Abdul Rahmanmenggantikan Dato' Onn sebagai Presiden UMNO. Pada tahun yang sama, Parti Radikal memenangi pilihan raya majlis perbandaran Malaya-George Town yang mendakwa enam daripada sembilan kerusi yang ada. Pada tahun berikutnya, cawangan UMNO Kuala Lumpur membentuk pakatan pilihan ad hoc dan sementara dengan cawangan Selangor Persatuan Cina Malaysia (MCA) Selangor untuk mengelak bertanding kerusi yang sama dalam pilihan raya majlis perbandaran Kuala Lumpur.[14] UMNO dan MCA akhirnya membawa sembilan daripada dua belas kerusi, berhadapan dengan tamparan hebat kepada IMP. Selepas beberapa kejayaan lain dalam pilihan raya majlis tempatan, gabungan itu telah diformalkan sebagai "Perikatan" pada tahun 1954.[15]

Pada tahun 1954, pilihan raya negeri diadakan. Dalam pilihan raya ini, Perikatan memenangi 226 daripada 268 kerusi di seluruh negara. Pada tahun yang sama, Majlis Perundangan Persekutuan dibentuk, terdiri daripada 100 kerusi. 52 akan dipilih, dan selebihnya akan dilantik oleh Pesuruhjaya Tinggi British. Perikatan menuntut agar 60 daripada kerusi dipilih, tetapi walaupun Tunku terbang ke London untuk berunding, firma British yang dipegang. Pilihanraya untuk majlis itu diadakan pada tahun 1955, dan Perikatan yang kini diperluaskan untuk memasukkan Kongres India Tanah Melayu (MIC), mengeluarkan manifesto yang menyatakan matlamat mencapai kemerdekaan menjelang tahun 1959, yang memerlukan pendidikan sekolah rendah untuk semua kanak-kanak, melindungi hak-hak raja-raja Melayu sebagai raja-raja perlembagaan, mengakhiri kecemasan Komunis, dan mereformasi perkhidmatan awam melalui pengambilan lebih ramai orang Melayu berbanding dengan orang asing.[16][17]

Apabila keputusan itu dikeluarkan, ia muncul bahawa Perikatan telah memenangi 51 daripada 52 kerusi yang dipertandingkan, dengan kerusi yang lain pergi ke PAS (Parti Islam Se-Malaya, sekumpulan Islamis yang berpecah dari UMNO). Tunku menjadi Ketua Menteri Tanah Melayu pertama.[18]

Sepanjang tempoh ini, Darurat Tanah Melayu telah berterusan. Tentera Pembebasan Rakyat Malaya (MRLA), yang disokong oleh Parti Komunis Malaya (MCP), melakukan tindakan keganasan seperti merobohkan ladang, mengganggu rangkaian pengangkutan dan komunikasi, menyerang balai polis, dan sebagainya. Matlamat mereka adalah akhir penjajahan di Tanah Melayu. British mengisytiharkan MCP, bersama beberapa kumpulan politik sayap kiri, menyalahi undang-undang pada tahun 1948. Pada tahun 1955, kerajaan Perikatan bersama-sama dengan Pesuruhjaya Tinggi British mengisytiharkan pengampunan bagi pemberontak komunis yang menyerah diri. Wakil dari kerajaan Perikatan juga bertemu dengan pemimpin MCP dalam usaha menyelesaikan konflik dengan aman, seperti manifesto mereka dalam pilihan raya yang dinyatakan. Chin Peng, Setiausaha Agung MCP, menegaskan MCP dibenarkan bertanding dalam pilihan raya dan diisytiharkan sebagai parti politik yang sah sebagai pra-syarat untuk meletakkan senjata. Walau bagaimanapun, Tunku menolak ini, menyebabkan kebuntuan.[19]

Pada tahun 1956, Tunku mengetuai sekumpulan perunding, yang terdiri daripada ahli-ahli politik Perikatan dan wakil-wakil pemerintah Melayu, ke London. Di sana, mereka mengadakan perjanjian dengan British untuk kemerdekaan. Tarikh kemerdekaan ditetapkan pada 31 Ogos 1957 dengan syarat sebuah suruhanjaya bebas ditubuhkan untuk merangka sebuah perlembagaan untuk negara. Kerajaan Perikatan juga dikehendaki untuk tidak merampas harta benda British dan asing lain di Tanah Melayu. Perjanjian pertahanan juga akan ditandatangani.[20]

Suruhanjaya Reid, yang diketuai oleh Lord William Reid, dibentuk untuk merangka perlembagaan. Walaupun konsep seperti federalisme dan monarki berperlembagaan, perlembagaan yang dicadangkan juga mengandungi peruntukan yang melindungi hak-hak istimewa bagi orang Melayu, seperti kuota kemasukan ke pendidikan tinggi dan perkhidmatan awam, dan menjadikan Islam agama rasmi persekutuan. Ia juga menjadikan Bahasa Melayu sebagai bahasa rasmi negara, walaupun hak untuk pendidikan vernakular dalam bahasa Cina dan Tamil akan dilindungi. Walaupun Tunku dan raja-raja Melayu telah meminta Suruhanjaya Reid untuk memastikan bahawa "dalam Malaya bebas semua warganegara harus diberi hak, keistimewaan dan peluang yang sama dan tidak boleh diskriminasi atas alasan kaum dan kepercayaan," keistimewaan Melayu, yang ramai di dalam UMNO disokong, sebagaimana yang dikehendaki oleh Suruhanjaya Reid sebagai satu bentuk tindakan afirmatif yang akhirnya akan dihentikan. Langkah-langkah ini dimasukkan sebagai Perkara 3, 152 dan 153 Perlembagaan.[21][22] Seperti yang dijangka, kemerdekaan diisytiharkan oleh Stadium Tunku di Merdeka pada 31 Ogos 1957, menandakan peralihan ke era baru politik Malaya dan Malaysia.

Zaman Dato Onn

Satu perhimpunan besar-besaran yang dikenali sebagai Kongres Melayu Se-Malaya pertama telah diatur oleh Persatuan Melayu Selangor di Kelab Sultan Sulaiman, Kampung Baharu, Kuala Lumpur pada 1 hingga 4 Mac 1946 dan seramai 41 Pertubuhan-pertubuhan Melayu telah menghantar wakil masing-masing.[23]

Dato Onn bin Jaafar daripada Persatuan Melayu Johor telah dipilih sebagai Pengerusi Kongres. Hampir semua wakil pertubuhan telah berucap termasuk dua orang wakil kanak-kanak.[24][25]

Tiga usul telah diluluskan oleh Kongres seperti berikut:

  • Menubuhkan Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu;
  • Membantah pertubuhan Malayan Union; dan
  • Mengadakan Derma Pelajaran Kebangsaan Melayu sahaja.

Satu jawatankuasa yang terdiri dari Dato Onn Jaafar, Dato Panglima Bukit Gantang, Dato Nik Ahmad Kamil, Dato Hamzah Abdullah dan Encik Zainal Abidin Ahmad (Za'aba) telah dipilih untuk menyediakan draf piagam atau Perlembagaan UMNO untuk dibentangkan dan diterima oleh Kongres Melayu Se-Malaya kelak.[26][27]

Walaupun ada bantahan yang hebat daripada kaum Melayu, Kerajaan British tetap meneruskan rancangan mereka dan pada 1 April 1946 menubuhkan Malayan Union. Orang-orang Melayu dan pertubuhan-pertubuhan Melayu terus membangkang dan tidak memberi sebarang sokongan terhadap Malayan Union. Pada 11 Mei 1946, Kongres Melayu Se-Malaya ketiga dan perhimpunan agung pertama Pertubuhan Kebangsaan Melayu Bersatu atau PEKEMBAR (UMNO) berlangsung di Istana Besar Johor Bahru dan Perlembagaan UMNO telah diterima dan diluluskan oleh para peserta. UMNO pun lahirlah secara rasmi.[28]

Dato Onn mencadangkan bahawa keahlian parti dibuka kepada semua penduduk Tanah Melayu, tanpa mengira kaum, dan nama UMNO ditukarkan menjadi "Pertubuhan Kebangsaan Penduduk Tanah Melayu Bersatu". Disebabkan cadangan itu ditentang, Dato Onn meletakkan jawatan sebagai presiden UMNO apabila persidangan Majlis Mesyuarat Agung Keenam diadakan pada 25 - 26 Ogos 1951. Dato Onn kemudian menubuhkan Parti Kemerdekaan Malaya (IMP) pada 26 Ogos 1951.[29]

Zaman Tunku Abdul Rahman

Pada 1951, Tunku Abdul Rahman dilantik sebagai Presiden UMNO kedua. Atas persepakatan di antara UMNO, MCA dan MIC mengadakan mesyuarat kerajaan British di London, kemerdekaan Tanah Melayu tercapai. Beliau meletakkan jawatan sebagai Perdana Menteri dan Presiden UMNO pada 1971 dan digantikan oleh timbalannya, Datuk Abdul Razak Hussein.

Zaman Tun Abdul Razak

Pada tahun 1971, Tun Abdul Razak mengumumkan Dasar Ekonomi Baru yang bertujuan membantu orang Melayu. Dasar ini menyasarkan pegangan ekonomi orang Melayu sebanyak 30% menjelang 1990 namun gagal.

Zaman Tun Hussein Onn

Pada Januari 1976, Hussein Onn dilantik menjadi Presiden UMNO dan Perdana Menteri Malaysia yang ketiga selepas kematian Tun Abdul Razak. Pada 20 April 1981, beliau melancarkan Skim Amanah Saham Nasional yang merupakan satu dana amanah bumiputera yang bertujuan untuk meningkatkan ekuiti bumiputera dalam ekonomi negara.

Zaman Tun Dr. Mahathir Mohamad

UMNO telah diharamkan oleh mahkamah pada 4 Februari 1988 selepas berlakunya krisis kepimpinan UMNO pada 1987 yang menyaksikan Tengku Razaleigh Hamzah telah bertanding jawatan Presiden UMNO namun kalah dengan perbezaan undi yang kecil. Dr Mahathir telah mendaftar satu pertubuhan baru dengan nama UMNO Baru pada 13 Februari 1988. Kemudiannya, Tengku Razaleigh telah menubuhkan parti serpihan UMNO, Semangat 46 selain berlakunya Krisis Perlembagaan Malaysia 1988.

Pada 1999, Dr Mahathir Mohamad menyingkir Datuk Seri Anwar Ibrahim dari jawatan Timbalan Perdana Menteri Malaysia pada 1998 dan kemudian dari Timbalan Presiden UMNO serta keahlian dalam UMNO. Parti Keadilan Nasional, kini Parti Keadilan Rakyat ditubuhkan selepas gelombang Reformasi Datuk Seri Anwar Ibrahim yang seterusnya menjadi pesaing sengit UMNO, dalam Pilihanraya Umum 2008 yang lepas.

Zaman Tun Abdullah Ahmad Badawi

Pada tahun 2003, Tun Dr Mahathir menyerahkan jawatan Presiden UMNO kepada Tun Abdullah Ahmad Badawi. Pada 2004, UMNO dan Barisan Nasional mencapai kemenangan kerusi tertinggi dalam sejarah pilihan raya di Malaysia dengan mendapat 198 daripada 219 kerusi atau 90.41% kerusi. Namun pada 2008, UMNO dan Barisan Nasional mengalami kemerosotan undi sehingga menyebabkan Pakatan Rakyat menguasai 4 negeri di Semenanjung Malaysia (Kedah, Pulau Pinang, Perak, dan Kedah) selain PAS mengekalkan Kelantan.

UMNO Juara Rakyat

2010 menjadi dimensi baru bagi UMNO Malaysia, yang akan memulakan tahun baru dengan pelancaran program UMNO Juara Rakyat. Program ini telah dilancarkan oleh Perdana Menteri merangkap Presiden UMNO, YAB Datuk Seri Mohd Najib Tun Haji Abd Razak. Sesungguhnya program ini merujuk kepada hasrat UMNO untuk menjuarai kehidupan rakyat, menjuarai pembelaan rakyat, menjadi johan dalam membangun rakyat dan sentiasa berada di barisan hadapan untuk rakyat.Menerusi program ini juga akan meletakkan UMNO berada nombor satu di hati rakyat dengan rakyat juga sentiasa berada di tempat utama dalam perjuangan UMNO. Malah jika berlaku malapetaka maka UMNO yang pertama akan datang membantu dan konsep ‘juara’ itu sendiri akan meletakkan pemimpin bekerja dengan lebih keras agar menjadi nombor satu.

Mendahulukan Rakyat Model Transformasi UMNO

Presiden UMNO, Datuk Seri Najib Tun Razak pada hari terakhir Perhimpunan Agung UMNO Ke-61 telah menggariskan tujuh elemen bertema Mendahulukan Rakyat sebagai asas pengisian dalam Model Transformasi UMNO untuk persiapan menghadapi Pilihan Raya Umum Ke-13 serta memastikan kuasa orang Melayu terus dipertahankan.

Tujuh Elemen penting tersebut ialah:

  • Perlunya mengamalkan sikap mementingkan pasukan dan bukan kumpulan sendiri.
  • Ahli dan pemimpin UMNO pada semua peringkat mesti menentukan maruah dan kepentingan parti lebih besar daripada kepentingan diri.
  • Ahli dan pemimpin UMNO perlu memenangi pemikiran, hati dan jiwa rakyat supaya parti dilihat inklusif.
  • Mahir teknologi dengan menguasai media baru, terutama laman sosial seperti Facebook dan Twitter.
  • Memberi tumpuan kepada empat juta pengundi baru menjelang pilihan raya umum akan datang.
  • UMNO mesti menuju sifar masalah, termasuk mengelakkan pertelagahan pada peringkat bahagian; dan
  • Amalan mendahulukan rakyat dalam sebarang tindakan.

Peranan UMNO Merubah Orang Melayu

Presiden Parti juga menekankan peranan UMNO sebagai parti unggul orang Melayu. Antara peranan UMNO adalah seperti berikut:

  • Komited untuk melakukan bukan saja apa yang terbaik, tetapi apa yang betul demi rumpun Melayu.
  • Merubah orang Melayu daripada bangsa tidak berkesedaran politik sebelum Perang Dunia Kedua kepada bangsa yang mampu merebut kemerdekaan dengan siasah hujung lidah menundukkan kuasa besar dunia iaitu British.
  • Menggerakkan kesedaran nasionalisme, semangat patriotisme dan demokrasi politik.
  • Kepemimpinan Umno berjaya menjadi teraju ulung mentransformasikan Malaysia dengan pantas seperti dikecapi hari ini.

Ideologi

UMNO secara terang-terangan mewakili orang Melayu Malaysia, walaupun mana-mana Bumiputera (orang asli Malaysia, kategori yang termasuk orang-orang seperti Kadazan, Iban, Dayak, dan lain-lain dari Malaysia Timur) boleh menyertai parti itu. Parti itu menyebarkan Ketuanan Melayu, konsep bahawa kaum Bumiputera, termasuk kaum etnik Melayu, menikmati status istimewa di negara ini berdasarkan penyelesaian awal tanah mereka yang kini membentuk Malaysia dan hasil pengiktirafan orang Melayu dalam Perkara 153 Perlembagaan Malaysia.[30]

Lagu UMNO

Lagu UMNO diilhamkan oleh Tun Dr. Siti Hasmah binti Haji Mohamad Ali dan dicipta oleh Johari Salleh pada 1985.

Bersatu, Bersetia, Berkhidmat

Bersatu Kita Bersatu
Dengan Setia Berganding Bahu
Jiwa Teguh Berpadu
Kita Rumpun Melayu

Bersama Kita Bersama
Mendukung Hasrat Semua
Berjasa Pada Bangsa
Agama Dan Negara

Lambang Kita Yang Gagah
Dipandang Mulia Dan Indah
"Bersatu, Bersetia, Berkhidmat"
Cogan Katanya
UMNO Terus Mara
Untuk Rakyat Malaysia
Pencipta / Lirik: Dato' Johari Salleh [31][32]

Struktur dan keahlian

Penjawat jawatan terkini

Berikut senarai pemegang jawatan UMNO Malaysia Sesi 2018-2021:
Sumber: www.umno-online.my/keputusan-ahli-majlis-tertinggi-umno-malaysia-2018-2021/ | www.umno-online.my/keputusanpemilihansayap2018/

Presiden UMNO

Rencana utama: Presiden UMNO
Nama Tempoh perkhidmatan
Dato’ Onn bin Jaafar 11 Mei 1946 - 26 Ogos 1951
Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj 26 Ogos 1951 - 24 Januari 1971
Tun Abdul Razak Dato' Hussein 24 Januari 1971 - 14 Januari 1976
Tun Hussein Onn 14 Januari 1976 - 28 Jun 1981
Tun Dr. Mahathir bin Mohamad 28 Jun 1981 - 30 Oktober 2003
Tun Abdullah bin Haji Ahmad Badawi 30 Oktober 2003 - 28 Mac 2009
Dato' Sri Mohd Najib bin Tun Haji Abdul Razak 28 Mac 2009 - 12 Mei 2018
Ahmad Zahid Hamidi 12 Mei 2018 - Kini

Keputusan pilihan raya

Pilihan raya Jumlah kerusi dimenangi Jumlah undi Perkongsian undi Hasil pilihan raya Pemimpin pemilihan
1955
34 / 52
589,933 58.90% 34 kerusi; Kerajaan (Parti Perikatan) Tunku Abdul Rahman
1959
52 / 104
553,160 35.75% 18 kerusi; Kerajaan (Parti Perikatan) Tunku Abdul Rahman
1964
59 / 104
458,854 38.10% 7 kerusi; Kerajaan (Parti Perikatan) Tunku Abdul Rahman
1969
52 / 144
7 kerusi; Kerajaan (Parti Perikatan) Tunku Abdul Rahman
1974
62 / 144
10 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Abdul Razak Hussein
1978
70 / 154
4 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Hussein Onn
1982
70 / 154
1 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Mahathir Mohamad
1986
83 / 177
1,474,063 31.06% 13 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Mahathir Mohamad
1990
71 / 180
12 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Mahathir Mohamad
1995
89 / 192
9 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Mahathir Mohamad
1999
72 / 193
9 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Mahathir Mohamad
2004
109 / 219
2,483,249 35.9% 20 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Abdullah Ahmad Badawi
2008
79 / 222
2,381,725 29.33% 22 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Abdullah Ahmad Badawi
2013
88 / 222
3,252,484 29.45% 9 kerusi; Kerajaan (Barisan Nasional) Najib Razak
2018
55 / 222
2,548,251 21.10% 33 kerusi; Pembangkang (Barisan Nasional) Najib Razak

Keputusan pilihan raya negeri

Pilihan raya negeri Dewan Undangan Negeri
Dewan Undangan Negeri Perlis Dewan Undangan Negeri Kedah Dewan Undangan Negeri Kelantan Dewan Undangan Negeri Terengganu Dewan Undangan Negeri Pulau Pinang Dewan Undangan Negeri Perak Dewan Undangan Negeri Pahang Dewan Undangan Negeri Selangor Dewan Undangan Negeri Sembilan Dewan Undangan Negeri Melaka Dewan Undangan Negeri Johor Dewan Undangan Negeri Sabah Jumlah kerusi / Jumlah bertanding
2/3 majoriti
2 / 3
2 / 3
2 / 3
2 / 3
2 / 3
2 / 3
2 / 3
2 / 3
2 / 3
2 / 3
2 / 3
2 / 3
1959
10 / 12
18 / 24
1 / 30
5 / 24
10 / 24
21 / 40
17 / 24
14 / 28
11 / 24
13 / 20
20 / 32
1964
9 / 12
18 / 24
8 / 30
20 / 24
10 / 24
22 / 40
17 / 24
13 / 28
14 / 24
13 / 20
20 / 32
1969
9 / 12
12 / 24
10 / 30
12 / 24
4 / 24
18 / 40
16 / 24
12 / 28
11 / 24
11 / 20
19 / 32
54 / 68
1974
8 / 12
12 / 26
13 / 36
18 / 28
9 / 27
22 / 42
23 / 32
19 / 33
15 / 24
13 / 20
20 / 32
1978
10 / 12
14 / 26
22 / 36
27 / 28
9 / 27
23 / 42
24 / 32
19 / 33
15 / 24
13 / 20
20 / 32
1982
9 / 12
19 / 26
22 / 36
22 / 28
10 / 27
24 / 42
24 / 32
20 / 33
15 / 24
13 / 20
20 / 32
1986
12 / 14
20 / 28
28 / 39
29 / 32
12 / 33
26 / 46
25 / 33
26 / 42
18 / 28
12 / 20
22 / 36
1990
12 / 14
22 / 28
0 / 39
22 / 32
12 / 33
27 / 46
25 / 33
26 / 42
18 / 28
12 / 20
21 / 36
1994
19 / 48
1995
13 / 15
26 / 36
6 / 43
24 / 32
12 / 33
30 / 52
28 / 38
30 / 48
20 / 32
16 / 25
25 / 40
1999
10 / 15
16 / 36
2 / 43
4 / 32
10 / 33
26 / 52
21 / 38
26 / 48
20 / 32
16 / 25
25 / 40
24 / 48
2004
12 / 15
23 / 36
21 / 45
27 / 32
14 / 40
34 / 59
31 / 42
35 / 56
22 / 36
18 / 28
33 / 56
32 / 60
2008
12 / 15
12 / 36
6 / 45
23 / 32
11 / 40
27 / 59
29 / 42
18 / 56
19 / 36
18 / 28
32 / 56
32 / 60
2013
12 / 15
19 / 36
12 / 45
17 / 32
10 / 40
30 / 59
28 / 42
12 / 56
21 / 36
17 / 28
32 / 56
31 / 60

Kontroversi

UMNO diharamkan wujud

Setiap tahun, UMNO diwajibkan untuk mengadakan Perhimpunan Agung bagi melanjutkan pemerintahan mereka mengikut Klausa yang sudah ditetapkan oleh Jabatan Pendaftaran Pertubuhan (RoS) Malaysia. Dan setiap lima tahun sekali, UMNO wajib untuk melantik badan tertinggi mereka. Kali terakhir UMNO mengadakan pemilihan peringkat bahagian dan majlis tertinggi adalah pada 19 Oktober 2013. Jadi pemilihan baru sepatutnya diadakan pada 19 April 2018. Permohonan mereka terhadap penundaan pemilihan itu pada 19 Oktober 2019 akan datang diluluskan oleh RoS mengikut Klausa 10.16. Tetapi perkara ini telah menyalahi undang-undang dan sepatutnya kewujudan pertubuhan UMNO diharamkan.[33][34]

Lihat juga

Nota kaki

  1. ^ Pada tahun 1972, cabang pelaburan UMNO membeli operasi Malaysia Straits Times Press, yang merangkumi Berita Harian. Yang dibeli daripada penerbitan telah diletakkan di bawah pengurusan New Straits Times Press, yang juga merupakan nama penerbitan utamanya [1]
  2. ^ kepunyaan syarikat induk yang sama seperti Berita Harian.
  3. ^ kepunyaan syarikat induk yang sama seperti Utusan Malaysia, Utusan Melayu (Malaysia) Berhad

Rujukan

  1. ^ Edge 2004, m/s. 185.
  2. ^ Helen Ting. "The Politics of National Identity in West Malaysia: Continued Mutation or Critical Transition? [The Politics of Ambiguity]" (PDF). Southeast Asian Studies, Kyoto University. J-Stage. m/s. 3/21 [33] and 5/21 [35]. UMNO came into being in 1946 under the impetus of the Anti-Malayan Union Movement based on this ideological understanding of ketuanan Melayu. Its founding president, Dato’ Onn Jaafar, once said that the UMNO movement did not adhere to any ideology other than Melayuisme, defined by scholar Ariffin Omar as “the belief that the interests of the bangsa Melayu must be upheld over all else”. Malay political dominance is a fundamental reality of Malaysian politics, notwithstanding the fact that the governing coalition since independence, the Alliance [subsequently expanded to form the Barisan Nasional or literally, the “National Front”], is multiethnic in its composition. 
  3. ^ Jinna Tay; Graeme Turner (24 July 2015). Television Histories in Asia: Issues and Contexts. Routledge. m/s. 127–. ISBN 978-1-135-00807-9. 
  4. ^ Senkyr, Jan (2013), "Political Awakening in Malaysia", KAS International Reports (7): 73–74 
  5. ^ UMNO Online. UMNO's Constitution: Foundation and Goals. From: "Archived copy". Diarkibkan daripada asal pada 29 February 2012. Dicapai 5 January 2013. 
  6. ^ UMNO Online. UMNO's Constitution: Goal 3.5. From:"Archived copy". Diarkibkan daripada asal pada 29 February 2012. Dicapai 5 January 2013. 
  7. ^ UMNO Online. UMNO's Constitution: Goal 3.3. From:"Archived copy". Diarkibkan daripada asal pada 29 February 2012. Dicapai 5 January 2013. 
  8. ^ http://umno-online.com/?page_id=2787
  9. ^ UMNO Online. Tujuan Parti 3.6. Dari: http://umno-online.com/?page_id=2787
  10. ^ "Umno elections historic, ensure party remains relevant, says Zahid - Nation | The Star Online". www.thestar.com.my. Dicapai 2018-07-01. 
  11. ^ "Malaysia : History | The Commonwealth". 
  12. ^ Adam, Ramlah binti, Samuri, Abdul Hakim bin & Fadzil, Muslimin bin (2004). Sejarah Tingkatan 3, pp. 60–65, 75. Dewan Bahasa dan Pustaka. ISBN 983-62-8285-8.
  13. ^ Joseph M. Fernando (18 June 2007). "The rebel in Onn Jaafar". The Star. The Malaysian Bar. Dicapai 19 June 2007. 
  14. ^ Keat Gin Ooi, penyunting (2004). Southeast Asia: A Historical Encyclopedia, from Angkor Wat to East Timor, Volume 1. ABC-CLIO. m/s. 138. ISBN 9781576077702. 
  15. ^ Adam, Samuri & Fadzil, p. 124, 135.
  16. ^ Adam, Samuri & Fadzil, pp. 137–140.
  17. ^ "About MIC: History" Diarkibkan 20 February 2006 di Wayback Machine.. Retrieved 28 January 2006.
  18. ^ Adam, Samuri & Fadzil, p. 140.
  19. ^ Adam, Samuri & Fadzil, p. 103–107.
  20. ^ Adam, Samuri & Fadzil, pp. 148, 151.
  21. ^ Adam, Samuri & Fadzil, p. 153–155.
  22. ^ Ooi, Jeff (2005). "Social Contract: 'Utusan got the context wrong'" Diarkibkan 30 October 2005 di Wayback Machine.. Retrieved 11 November 2005.
  23. ^ "Malaysia : History | The Commonwealth". 
  24. ^ Joseph M. Fernando (18 June 2007). "The rebel in Onn Jaafar". The Star. The Malaysian Bar. Dicapai 19 June 2007. 
  25. ^ Keat Gin Ooi, penyunting (2004). Southeast Asia: A Historical Encyclopedia, from Angkor Wat to East Timor, Volume 1. ABC-CLIO. m/s. 138. ISBN 9781576077702. 
  26. ^ Adam, Samuri & Fadzil, pp. 137–140.
  27. ^ "About MIC: History" Diarkibkan 20 February 2006 di Wayback Machine.. Retrieved 28 January 2006.
  28. ^ Joseph M. Fernando (18 June 2007). "The rebel in Onn Jaafar". The Star. The Malaysian Bar. Dicapai 19 June 2007. 
  29. ^ Keat Gin Ooi, penyunting (2004). Southeast Asia: A Historical Encyclopedia, from Angkor Wat to East Timor, Volume 1. ABC-CLIO. m/s. 138. ISBN 9781576077702. 
  30. ^ Singh, Daljit; Smith, Anthony. Southeast Asian Affairs 2002. 
  31. ^ "Di sebalik penciptaan lagu UMNO". Utusan Malaysia. Diarkibkan daripada asal pada 1 Dis 2012. Dicapai 24 Jun 2018. 
  32. ^ Hakim, Akmal (11 Disember 2015). "Komposer muzik dedah inspirasi cipta tiga dekad lagu Umno". The Rakyat Post. Dicapai 24 Jun 2018. 
  33. ^ "Umno - apa selepas hari ini, 19 Apr 2018?". Malaysiakini. 2018-04-19. Dicapai 2018-05-11. 
  34. ^ "RoS patut isytihar Umno haram 19 April, kata peguam Dr Mahathir". The Malaysian Insight. Dicapai 2018-05-11. 
Sastera

Pautan luar